Kill Bill: The Whole Bloody Affair is een klassieker vol met gevechten, bloedspetters, muziek en coolness

In dit artikel:

Kill Bill: The Whole Bloody Affair draait deze week in Nederlandse bioscopen: beide delen van Tarantino’s wraakepos achter elkaar geprogrammeerd, met een runtime van ongeveer 4 uur en 35 minuten inclusief pauze. Die aaneenschakeling werkt: het aaneengesloten vertonen geeft meer grip op de terugkerende verhaallijnen en versterkt de impact van de climaxen. Verwacht over-the-top actie, overvloedig – en vaak esthetisch – bloed, en een soundtrackmix die spaghetti-western-achtige thema’s naast sixtieshits plaatst; dat alles maakt de film, ook zo’n twintig jaar na uitkomst, nog steeds fris en ijzersterk.

Het plot blijft simpel en effectief: The Bride overleeft een massamoord tijdens haar huwelijksrepetitie en zint op wraak tegen haar voormalig baas Bill en diens Deadly Viper Assassination Squad. Tarantino’s ode aan oosterse cinema en zijn muzikale keuzes houden de film energiek en stijlvol.

Na de aftiteling volgt een nieuw element: The Lost Chapter, een korte animatie die hier voor het eerst in de bioscoop te zien is. De animatiestijl voelt spelachtig en kleurrijk, met blauwe in plaats van rode bloedspatten, en draait om Yuki, de zus van Gogo die wraak zoekt op The Bride. De korte film sluit qua tempo en vibe aan, maar is qua uitwerking lichtvoetig en snel weer vergeten—geen reden op zich om naar de bioscoop te gaan. De echte trekpleister blijft de volledige, samengestelde Kill Bill-ervaring.