Kijkje achter de voordeur van de voormalige Gestichtswachtkazerne in Veenhuizen. 'De plukken haar staken uit het doucheputje'

In dit artikel:

Bas Morsink, directeur van De Nieuwe Rentmeester, slaapt regelmatig in de verwaarloosde Gestichtswachtkazerne in Veenhuizen omdat hij anders voortdurend naar Overijssel moet rijden. Het voormalige marechausseebouwtje, dat tussen 1942 en 1984 dienstdeed als huisvesting en opleidingslocatie voor gevangenisbewaarders, heeft binnen ernstige gebreken: lekkages, schimmel, verouderde installaties en zelfs resten van antikraakgebruik. Een klein deel van het complex wordt nog gebruikt voor taakgestraften en enkele kunstenaars hebben er atelierruimte.

De kazerne is één van veertien panden in Veenhuizen die de komende jaren grondig worden gerestaureerd en opgeknapt; ook het Maallustcomplex, het Slachthuisje en het Ambachtscluster staan op de lijst. Doel is zoveel mogelijk het oorspronkelijke karakter te herstellen — bijvoorbeeld door portaalvormige gebinten weer zichtbaar te maken — en tegelijkertijd gebouwen te verduurzamen met nieuwe cv-ketels, betere isolatie en oplossingen voor smalle raamsponningen (waarvoor soms speciaal dun isolatieglas nodig is).

Er gaat miljoenen euro’s in het project, maar veel technische aanpassingen blijven voor bezoekers onzichtbaar. Wel zichtbaar zullen nieuwe functies zijn: meer expositieruimte voor het Gevangenismuseum, vanaf 2027 een vaste verblijfplaats voor kunstenaars van Kuunst.nu in de kazerne, nieuwe ondernemers en uitgebreidere horeca — waaronder ruimte voor bruiloften en zelfs een huwelijksovernachting in het Pannenkoekenhuisje. Omdat de kazerne geen monumentenstatus heeft, is er meer speelruimte bij de restauratie. De ingrepen moeten Veenhuizen beter gebruiksklaar maken en de bezoekerservaring versterken zonder de historische sfeer te verliezen.