Kijk: Gideon van Meijeren zet 'hypocriet' Kamerlid helemaal klem en brengt selectieve verontwaardiging aan het licht
In dit artikel:
Toen Thierry Baudet in een podcast suggereerde dat we worden geregeerd door „reptielen”, ontstond felle commotie en werden zijn woorden door sommigen als een antisemitische hondenfluiter bestempeld. Kamerlid Gideon van Meijeren verdedigde Baudet tegenover de pers: volgens hem was „reptiel” niet letterlijk bedoeld maar een scheldwoord voor een verachtelijk wezen. De discussie escaleerde toen journaliste Merel Ek vroeg naar andere woordkeuzen, verwijzend naar Johan Derksens eerder gedane oproep om Baudet te liquideren — een term die Ek foutief uitlegde als ook „wegsturen” te kunnen betekenen. Van Meijeren noemde Ek vervolgens een „rioolrat”, naar eigen zeggen spreekwoordelijk.
Beelden van een debat over persveiligheid waarin deze uitwisseling centraal stond, circuleren momenteel op sociale media. GroenLinks-PvdA-kamerlid Mohandis bekritiseerde Van Meijeren scherp: volgens hem draagt de woordkeuze van parlementariërs bij aan een giftig klimaat waarin journalisten moeten werken, en politici moeten daar zorgvuldiger mee omgaan. Van Meijeren antwoordde dat de verontwaardiging selectief is: hij wees op talloze keren dat politici en journalisten elkaar met scheldwoorden bestookten, op bedreigingen tegen Kamerleden en op een recente fysieke aanval in het parlement waarvan hij aangifte deed maar waarvan het Openbaar Ministerie de dader niet kon achterhalen.
De kern van Van Meijerens verdediging was dat hij met opzet een sensationele titel koos voor een documentaire die volgens hem aantoont dat overheid en journalistiek zijn samengegroeid tot een kartel dat vooral de oppositie in de gaten houdt. Mohandis vond dat zo’n verklaring geen vrijbrief is voor denigrerende termen richting journalisten en had gehoopt op meer zelfreflectie van een volksvertegenwoordiger.
Kortom: de ruzie draait niet alleen om taal maar om de grens tussen provocatie en verantwoordelijkheid van politici, de veiligheid van journalisten en de vraag of kritische documentaires terecht verwijten van collusie richting macht en media uiten.