Kiezersbedrog: Eerdmans en JA21 ontmaskerd als lakeien van Klaver en Timmermans na AOW-stemming
In dit artikel:
JA21-leider Joost Eerdmans en zijn partij worden door een rechts-populistische website scherp aangevallen nadat de partij onlangs voor een motie van GroenLinks-PvdA-leider Jesse Klaver stemde over de AOW. Volgens het stuk staat die stemming haaks op het verkiezingsprogramma van JA21, waarin juist een verhoging van de AOW-leeftijd werd opgenomen en doorrekeningen die maatregel expliciet ondersteunden. De redactie bestempelt de stem als kiezersbedrog en noemt Eerdmans een bruikbare bondgenoot van links.
In een uitzending van Café Kockelmann probeerde Eerdmans de kritiek te pareren; hij zei onder meer dat JA21 geen “knecht van GroenLinks-PvdA” is en plaatste stemgedrag in drie categorieën: eens, oneens en “onderhandelbaar”. De site interpreteert die indeling als bewijs dat principes te koop zijn. Annabel Nanninga, nummer twee op de JA21-lijst, stemde wél mee met Klaver; Eerdmans zegt wegens ziekte niet aanwezig te zijn geweest maar erkent dat er afstemming was en geeft aan er geen probleem mee te hebben.
De kritiek richt zich op twee punten: inhoudelijk omdat het steunen van Klavers motie volgens de schrijvers funest is voor de houdbaarheid van de verzorgingsstaat (en in strijd met JA21’s eigen voorstel om de AOW-leeftijd te verhogen), en politiek omdat het vertrouwen van kiezers wordt geschaad. De publicatie beschuldigt JA21 van opportunisme — stemmen in lijn met links wanneer dat tijdelijk voordeel oplevert — en roept lezers op de partij scherp te blijven volgen en financieel te steunen in hun journalistieke verzet tegen wat zij zien als “neprechtse” partijen.
Kortheidshalve: het artikel rapporteert een recente parlementaire stemming en een mediadebat waarin Eerdmans’ verdediging en Nanninga’s stem centraal staan, en gebruikt die incidenten om JA21 van hypocrisie en verraad aan haar kiezers te beschuldigen. Ter context: AOW is de Nederlandse basispensioenregeling; discussie over verhoging van de AOW-leeftijd draait om de betaalbaarheid van de oudedagsvoorzieningen in een vergrijzende samenleving — precies het soort beleidsvraag waar deze politieke botsing over gaat.