Kerk van Engeland heeft een nieuwe leider: Sarah Mullally geïnstalleerd als aartsbisschop van Canterbury

woensdag, 25 maart 2026 (19:21) - Reformatorisch Dagblad

In dit artikel:

Sarah Mullally is officieel geïnstalleerd als aartsbisschop van Canterbury, de hoogste geestelijke functie binnen de Anglicaanse Kerk, tijdens een plechtigheid in de kathedraal van Canterbury. De installatie vond plaats rond haar 64e verjaardag en werd bijgewoond door onder anderen prins William, Catherine en premier Keir Starmer. Mullally is de eerste vrouw op deze post sinds de komst van Augustinus in 597 en neemt daarmee een symbolisch leidende rol op zich als “primus inter pares” binnen de wereldwijde anglicaanse gemeenschap.

De dienst zat vol historische en ecumenische symboliek: Mullally kreeg de herdersstaf als teken van haar taak, legde een eed af op de Saint John’s Bible en droeg een pastorale ring die eerder aan een voorganger was geschonken door paus Paulus VI — een gebaar dat de toenemende vriendschap met de Rooms‑Katholieke Kerk onderstreept. In de kathedraal zongen en baden mensen in meerdere talen; naast bisschoppen uit de hele wereld waren ook verpleegkundigen aanwezig vanwege Mullallys vroegere carrière in de zorg.

Mullally ging in haar preek in op de misbruikschandalen binnen de Church of England en het vertrek van haar voorganger Justin Welby eind 2024, die opstapte na beschuldigingen van het toedekken van een misbruikzaak. Ze benadrukte de zorg voor slachtoffers en de noodzaak van waarheid, medeleven, gerechtigheid en daadkracht.

Niet iedereen liet zich door de installatie vertegenwoordigen: conservatieve leiders uit landen als Nigeria, Oeganda en Rwanda — verenigd in GAFCON — bleven weg en erkennen de aartsbisschop van Canterbury niet langer als universeel bindend woordvoerder. Zij zetten onlangs een eigen wereldwijde anglicaanse raad op, deels uit protest tegen de acceptatie van vrouwelijke bisschoppen en homorelaties, waar Mullally voorstander van is. De situatie illustreert de blijvende verdeeldheid binnen de Anglicaanse Kerk, ondanks het ceremonieel herstel van een centraal geestelijk leiderschap.