Keir Starmer treedt af: dit zijn de twee belangrijkste schandalen achter de linkse premier

In dit artikel:

Keir Starmer heeft zijn vertrek aangekondigd na een premierschap dat al langer werd ondermijnd door dalende steun, lokale verkiezingsnederlagen en een reeks controverses. De Britse Labour-leider, die ooit gold als de man die zijn partij terug naar de macht bracht, viel volgens critici niet op één incident, maar op twee hardnekkige dossiers die zijn gezag blijvend aantastten.

Het eerste en zwaarste verwijt gaat over zijn rol als hoofd van de Crown Prosecution Service tussen 2008 en 2013, een periode waarin de Britse grooming-gangschandalen op hun hoogtepunt waren. Starmer kreeg later kritiek omdat hij volgens tegenstanders te weinig deed om de georganiseerde uitbuiting van minderjarige meisjes krachtig aan te pakken en zich aanvankelijk verzette tegen een nieuw nationaal onderzoek, dat hij zelfs wegzette als een extreemrechtse actie. Na een audit van Baroness Louise Casey draaide hij in 2025 alsnog bij en kwam er een officieel landelijk onderzoek onder leiding van Baroness Anne Longfield.

Het tweede dossier draait om Peter Mandelson. Starmer benoemde de oud-minister in 2024 tot ambassadeur in de Verenigde Staten, maar die keuze bleek politiek explosief door Mandelsons jarenlange vriendschap met Jeffrey Epstein, ook na diens veroordeling. Toen nieuwe documenten nieuwe vragen opriepen over die banden, moest Mandelson vertrekken en kreeg Starmer zelf kritiek op zijn oordeel. De affaire leidde niet alleen tot schade voor zijn reputatie, maar ook tot het aftreden van topmedewerkers. Starmer probeerde de schade te beperken met excuses en harde woorden over Mandelson, maar bleef het beeld van een leider die te laat ingreep achtervolgen.