Kantonrechter passeert levenstestament van dementerende moeder: na overlijden dochter was schoonzoon voor niemand bereikbaar

In dit artikel:

Een levenstestament voorkomt niet automatisch dat de rechter beschermingsbewind instelt. Dat blijkt uit een uitspraak van de Rechtbank Oost-Brabant van 27 oktober 2026, gepubliceerd op 28 oktober, over een dementerende vrouw uit Brabant.

De vrouw had in april 2024 haar dochter aangewezen als gevolmachtigde voor haar financiële, persoonlijke en medische zaken. Haar schoonzoon was benoemd als opvolger. De akte was juist bedoeld om onderbewindstelling door de rechter te voorkomen. Nadat de dochter in juni 2026 overleed, nam de schoonzoon formeel haar rol over.

De vrouw woonde inmiddels vanwege dementie op een gesloten afdeling. Volgens betrokkenen regelde de schoonzoon echter niets: hij bezocht haar niet, reageerde niet op berichten van de zorginstelling en verscheen ook niet op de zitting. Daardoor ontbrak een aanspreekpunt voor zorg, medische beslissingen en geldzaken. Ook zouden schulden zijn ontstaan, waaronder achterstallige premies voor haar zorgverzekering.

De kantonrechter benadrukte dat terughoudendheid past bij het doorkruisen van een bewust opgesteld levenstestament. In dit geval waren er volgens de rechter concrete aanwijzingen dat de gevolmachtigde zijn taak niet zorgvuldig en niet in het belang van zijn schoonmoeder uitvoerde. Daarom werd het levenstestament terzijde geschoven en stelde de rechtbank direct een professioneel bewindvoerderskantoor aan over haar vermogen.

De zaak laat zien dat een levenstestament alleen bescherming biedt zolang de aangewezen vertegenwoordiger daadwerkelijk handelt. Notarissen adviseren daarom onder meer meerdere opvolgers aan te wijzen, toezicht en jaarlijkse rekening en verantwoording te regelen en regelmatig te controleren of de gekozen personen hun taak nog aankunnen.