Kan je in Amsterdam nog wel belletje trekken of is het kattenkwaadtijdperk voorbij?
In dit artikel:
In Amsterdam en daarbuiten groeit de discussie over de grens tussen onschuldig kattenkwaad en strafbaar gedrag. Aanleiding is onder meer het gedrag van jongeren die rondvaartboten vanaf bruggen en kades bekogelen met waterballonnen, eieren en spuug. Dat zorgt voor schrik, schade en mogelijk gevaar op het water, terwijl zulke acties via sociale media extra worden verspreid en nagevolgd. De politie is geïnformeerd, maar kan hier niet altijd veel tegen doen.
Het stuk vraagt vooral wanneer baldadigheid nog “jeugdige lol” is en wanneer het overgaat in jeugddelinquentie of vandalisme. Burgemeester Femke Halsema pleitte eerder voor meer mildheid tegenover jongeren die grenzen opzoeken, al benadrukte ze ook dat ingrijpen nodig is zodra die grenzen worden overschreden. Deskundigen zoals hoogleraar Jessica Asscher en forensisch orthopedagoog Marc Noom zeggen dat de juridische grens helder is: wat onder het Wetboek van Strafrecht valt, is strafbaar. Tegelijk vinden zij dat de samenleving sneller geneigd is om incidenten te criminaliseren, mede doordat sociale media irritatie en verontwaardiging versterken.
Volgens advocaten en pedagogen is kattenkwaad een normaal onderdeel van opgroeien, vooral tussen 12 en 18 jaar, zolang het incidenteel blijft en niet escaleert. Ze wijzen erop dat jeugdcriminaliteit al jaren daalt, terwijl de maatschappelijke tolerantie voor hinderlijk gedrag juist afneemt. Wel trekken de experts een duidelijke lijn bij ernstiger zaken, zoals seksuele intimidatie of aanranding door jongens op fatbikes: dat is geen kattenkwaad meer, maar gedrag dat echt bestraft moet worden.
Vandaag Inside Oranje: Chris Woerts reageert op geheel eigen wijze op kritische columns over hem