Kan dat gelul over het koningspaar op het Witte Huis eens ophouden?

In dit artikel:

Het gedoe rond het nachtelijk bezoek van koning Willem‑Alexander en koningin Máxima aan het Witte Huis wordt in de tekst weggezet als overtrokken en vooral een symptoom van Nederlandse grootheidswaan. Buiten Nederland (en wat Duitse roddelbladen en Argentijnse media voor Máxima) zou het koningspaar nauwelijks op iemands radar staan. Het verblijf tijdens de NAVO-top had volgens de auteur geen politieke inhoud: Trump liet zien dat zijn gastvrijheid en het Witte Huis net zo aanslaan als Huis ten Bosch, meer toneel en blijk van wederzijds eerbetoon dan beleidsvorming.

De keuze van minister Rob Jetten om aan het door Trump geserveerde diner deel te nemen krijgt kritiek: daarmee zou hij de ontvangst onterecht politiceren. Waar het koningspaar is geoefend in beleefde, inhoudsloze opmerkingen, draagt Jetten wél politieke verantwoordelijkheid en had hij volgens de schrijver afstand moeten bewaren.

Verder waarschuwt de tekst dat serieuze binnenlandse kwesties niet mogen verzwakken in de aandacht: het toeslagenschandaal en de Groningse gasaffaire verdienen blijvende publiekelijke en politieke focus, zeker nu winningen en compensaties actueel blijven. Afsluitend wordt verwezen naar de podcast Geheugenpaleis van Han van der Horst en John Knieriem, met een aflevering over Iran.