Kampioenmaker en Winter vol Liefde-ster Maarten van Gent (79) eigenzinnig tot het bittere eind. 'Ik vind het prima om te sterven'

In dit artikel:

Maarten van Gent, bekend als kampioenmaker van basketbalclub Donar en ster uit het programma Winter vol Liefde, is op 14 april overleden in een ziekenhuis in Estland aan alvleesklierkanker. Hij nam op zijn eigen wijze afscheid van het leven, volledig in controle, en liet zijn zelf ingesproken afscheidsboodschap via zijn zoon op Facebook plaatsen, precies zoals hij had gewild. Ondanks zijn ziekte bleef hij tot het laatst open en direct, benadrukkend dat hij een fantastisch leven had geleid zonder spijt.

Van Gent, een uitgesproken Rotterdammer, was een markante persoonlijkheid in de basketbalwereld. Hij behaalde kampioenschappen in Nederland, België en Estland en was vooral in Groningen bekend vanwege de eerste landstitel van Donar in 1982. Daar voerde hij met wat tumult en stevige woorden de sportclub naar grote hoogte, waarbij hij niet schuwde om kritische en confronterende beslissingen te nemen. Zijn reputatie stond symbool voor iemand die geen gedoe tolereerde en altijd zijn eigen koers volgde.

In zijn latere jaren woonde Van Gent in het rustige dorp Porkuni in Estland, waar hij zich naast basketbal ook bezighield met vastgoed, schapen hield en zeilde. Zijn deelname aan het televisieprogramma Winter vol Liefde zorgde ervoor dat hij ook buiten sport bekend werd. Hij was zichzelf op televisie: onbevangen, humoristisch en soms provocerend, bijvoorbeeld toen hij onverschrokken poedelnaakt het ijswater trotseerde of kritiek uitte op Nederlandse vrouwen. Hoewel zijn uitspraken niet altijd populair waren, keek hij met plezier terug op deze periode.

Kort voor zijn overlijden plaatste hij nog een confronterende foto van zijn zieke lichaam op Facebook, een uiting van zijn onomwondenheid en acceptatie van zijn naderende dood. Hij wees iedereen op het feit dat sterven onvermijdelijk is en gaf aan dat hij geen behoefte had aan medelijden of verdrietige herdenkingen. Zijn slotwoord was dan ook een aanmoediging om het leven te vieren en er het beste van te maken, tot het bittere eind. Maarten van Gent blijft herinnerd als een eigenzinnige, recht-door-zee persoonlijkheid die zijn leven op zijn eigen voorwaarden heeft geleefd en afgesloten.