Kamerdebat legt sloopbeleid Van Veldhoven bloot: 80 procent industriële CO2-daling door 'fabriekssluitingen en productievermindering'

In dit artikel:

Het artikel stelt dat het Nederlandse klimaatbeleid de industriële uitstoot wel verlaagt, maar dat dit volgens cijfers die VVD-Kamerlid Müller tijdens de behandeling van het geactualiseerde Nationaal Plan Energiesysteem (NPE) noemde, vooral gebeurt door economische krimp. Van de uitstootreductie bij de zestig grootste industriële bedrijven in de afgelopen vijf jaar zou slechts 20 procent het gevolg zijn van daadwerkelijke verduurzaming. De overige 80 procent zou samenhangen met fabriekssluitingen en een lagere productie.

De auteur concludeert daaruit dat de zogenoemde ‘groene groei’ in werkelijkheid leidt tot de-industrialisatie. Hoge energieprijzen, nationale CO2-heffingen en netcongestie zouden bedrijven ertoe aanzetten productie af te bouwen of naar het buitenland te verplaatsen. Daardoor daalt de Nederlandse uitstoot op papier, terwijl de productie en emissies volgens het artikel elders doorgaan. Ook zouden banen, belastinginkomsten en toeleveranciers in industriële regio’s worden geraakt.

Tijdens het Kamerdebat over het NPE werden volgens het artikel moties ingediend over deze ontwikkeling. Een motie van Müller en andere VVD-Kamerleden vraagt de regering om emissiereductie door productievermindering niet als beleidsdoel of verduurzamingsroute te gebruiken. De Tweede Kamer zou daar op 3 november 2026 over stemmen. Het artikel presenteert dit als kritiek op minister Stientje van Veldhoven van Klimaat en Groene Groei en op het kabinet-Jetten.

Verder wijst de auteur op problemen die volgens hem samenhangen met het energiebeleid: een overbelast elektriciteitsnet, hogere energiekosten voor huishoudens en toenemende druk op energie-intensieve bedrijven. Het vertrek of de krimp van grote industrieën zou ook gevolgen hebben voor regionale mkb-bedrijven, transporteurs en technische toeleveranciers. Daarnaast waarschuwt het artikel voor grotere afhankelijkheid van buitenlandse leveranciers van onder meer staal, chemische producten, kunstmest en voedselgrondstoffen.

De tekst is nadrukkelijk opiniërend en afkomstig uit een libertair-conservatieve hoek. De auteur pleit voor een fundamentele koerswijziging: het schrappen van de Klimaatwet en nationale CO2-heffingen, lagere energiebelastingen, minder gesubsidieerde windenergie en een versnelling van de bouw van kerncentrales. Volgens de auteur zijn overvloedige en betaalbare energie en het behoud van industriële productie noodzakelijk om banen en economische zelfstandigheid in Nederland te beschermen.