Kabinet ziet geen 'grooming gangs' in Nederland, maar houdt cruciale gegevens niet bij

In dit artikel:

Het kabinet ziet geen aanwijzingen dat in Nederland op grote schaal zogenoemde ‘grooming gangs’ actief zijn: groepen daders die kwetsbare minderjarige meisjes benaderen, afhankelijk maken en seksueel uitbuiten. Minister van Justitie en Veiligheid David van Weel zegt ook geen concrete aanwijzingen te hebben voor een structureel etnisch gemotiveerd patroon. Daarom ziet hij voorlopig geen reden voor een afzonderlijk onderzoek of een herziening van de Nederlandse aanpak.

Nederlandse politie en het Openbaar Ministerie hebben wel zaken onderzocht waarin meerdere daders minderjarigen seksueel uitbuitten. Hoe vaak dat gebeurt, is echter niet vast te stellen. Het OM registreert niet landelijk of een zaak één dader of een samenwerkende groep betreft. De politie legt evenmin uniform vast of slachtoffers door drugs, schulden, intimidatie of afhankelijkheid in de uitbuiting terechtkwamen. Ook gegevens over de migratieachtergrond van verdachten worden niet standaard bijgehouden; hun nationaliteit wordt wel geregistreerd als die bekend is.

De discussie is opgelaaid door Britse zaken in onder meer Rotherham en Rochdale, waar groepen mannen kwetsbare meisjes jarenlang seksueel uitbuitten, en door een onderzoek in Neurenberg. Daar onderzoekt een Duitse politie-eenheid seksuele misdrijven tegen meisjes en jonge vrouwen die mogelijk drugs of medicijnen kregen toegediend. Eind juli zaten twaalf verdachten vast, onder wie meerdere Syrische en Pakistaanse staatsburgers. De Duitse politie spreekt zelf nog niet van een ‘grooming gang’ en het onderzoek loopt door.

Volgens Van Weel betekent het ontbreken van aanwijzingen voor een structureel patroon niet dat groepsgewijze uitbuiting in Nederland nooit voorkomt. De politie blijft alert op nieuwe signalen. Daarnaast zijn er aanwijzingen dat bewoners van beschermde of begeleide wooninstellingen aantrekkelijk kunnen zijn voor ronselaars. Het kabinet wil daarom maatregelen nemen om mensenhandel daar eerder te herkennen en te voorkomen. Tegelijkertijd blijft een belangrijke lacune bestaan: juist de gegevens die nodig zijn om de omvang en kenmerken van groepsgewijze uitbuiting te beoordelen, worden niet afzonderlijk geregistreerd.