Duizenden arbeidsmigranten op straat: opvangplekken verdubbeld

In dit artikel:

Duizenden arbeidsmigranten, vooral mannen uit Oost-Europa die op Nederlandse boeren- of vleesbedrijven werkten, belanden na baanverlies op straat: in tenten, zelfgemaakte hutten of zelfs in bushokjes. Omdat die situatie onacceptabel wordt gevonden, breidt het kabinet de opvang fors uit: naast Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Eindhoven en Venlo komen er gespecialiseerde nood- en begeleidingsplekken bij in Almere, Arnhem, Bergen op Zoom, Den Bosch/Oss, Groningen, Leiden, Nijmegen en Tilburg.

De voorzieningen bieden tijdelijk onderdak en begeleiding met twee doelen: mensen opnieuw aan werk helpen of ondersteunen bij terugkeer naar het land van herkomst. Uit ministeriële cijfers blijkt dat ruim 60% van de bewoners vervolgens aan werk komt, terugkeert of doorstroomt naar andere opvang. Een concreet voorbeeld is de 62-jarige Pool Marian Tomaszewsky, die na mentale problemen en dakloosheid nu tijdelijk in een voormalige jeugdgevangenis in Amsterdam woont, een diploma behaalde en wil doorstarten als heftruckchauffeur.

Minister Hans Vijlbrief (D66) noemt de uitbreiding noodzakelijk om misstanden te bestrijden, maar benadrukt dat structurele regulering van arbeidsmigratie — onder meer via nieuwe wetgeving voor uitzendwerk — de onderliggende problemen moet aanpakken. Politiek verslaggever Floor Bremer wijst erop dat knelpunten zoals malafide uitzendbureaus, slechte huisvesting, lage lonen en het veelvuldig ontbreken van gemeentelijke registratie al jaren spelen, en de aanpak daarmee complex blijft. De verdubbeling van opvangplekken illustreert zowel de omvang van het probleem als het blijvende karakter ervan.