Kabinet, val koning bij in pleidooi voor kennis Duitse taal

In dit artikel:

De Universiteit Utrecht wil de zogenaamde ‘kleine’ talen afbouwen en flink bezuinigen op opleidingen als Duits en Frans. Dat besluit botst volgens de auteur met actuele politieke en economische realiteiten: Nederland heeft veel belang bij sterke banden met buurlanden als Duitsland en Frankrijk, en taalkennis bevordert juist het noodzakelijke wederzijdse begrip en vertrouwen.

Tijdens een werkbezoek aan Münster op 25 september benadrukte koning Willem‑Alexander het belang van Duitse taalvaardigheid; tegelijkertijd kampt het voortgezet en hoger onderwijs met een nijpend lerarentekort voor Duits (CPS 2022: circa 590 vacatures). Sommige scholen hebben al Duitse en Franse lessen geschrapt omdat er geen docenten te vinden zijn. Het bedrijfsleven laat bovendien duidelijk merken dat werknemers met Duitskennis gewild zijn — Nederland voert een groot deel van zijn handel met Duitsland.

Utrecht stelt voor talen deels te integreren in bredere opleidingen om teruglopende studentenaantallen op te vangen. De auteur waarschuwt dat zo’n verschuiving kwaliteitsverlies oplevert: specifieke Duitstalige vakken dreigen te verdwijnen als Duits geen zelfstandige vakgroep meer is. Ook wordt de mythe bestreden dat Engels alleen voldoende zou zijn voor een internationale carrière; veel vervolgopleidingen en beroepsvelden (hotellerie, business & languages, journalistiek, cultuurbeleid, sommige technische studies) vragen juist om diepere taal‑ en cultuurkennis.

Als oplossingen pleit de tekst voor behouden van Duits als aparte vakgroep, betere bekostiging van het hoger onderwijs, gerichte voorlichting aan leerlingen en ouders over beroepsmogelijkheden met talen, en een nationaal wervingsplan voor zij‑instromers naar het talenonderwijs. De overheid kan campagnes inzetten zoals de succesvolle “Kies exact”-campagne uit 2018 en taalstimulering financieel ondersteunen met beurzen voor aankomende taaldocenten.

Kortom: het wegbezuinigen op Duits en Frans wordt als een verkeerde keuze gezien die strategische, economische en educatieve nadelen heeft; extra investeren in Europese talen is volgens de auteur urgenter dan ooit. De opinie is geschreven door een docent Duitse taal en cultuur.