Kabinet gunt Nederlander geen tuin: bouwdrift zit gevangen in linkse ideologie

In dit artikel:

Het artikel bekritiseert het Nederlandse woningbouwbeleid omdat er volgens de auteur veel meer appartementen dan eengezinswoningen met een tuin worden gebouwd. Van de geplande nieuwbouwwoningen zou ongeveer 75 procent een appartement zijn, terwijl uit onderzoeken blijkt dat 60 tot 70 procent van de woningzoekenden liever een grondgebonden woning met buitenruimte wil. Daardoor ontstaat grote concurrentie om de schaarse huizen met tuin, terwijl veel nieuwbouwappartementen onverkocht blijven.

Als verklaring wordt onder meer verwezen naar Taco van Hoek, directeur van het Economisch Instituut voor de Bouw (EIB). Volgens hem speelt ideologie een rol bij de beperkte bouw van woningen aan de randen van steden en dorpen. Het artikel koppelt dat aan het beleid van binnenstedelijke verdichting, klimaatregels en de voorkeur voor hoogbouw. De auteur verwerpt ook het argument dat alleenstaanden en stellen zonder kinderen geen tuin nodig zouden hebben: eengezinswoningen worden volgens het stuk al vaak door zulke huishoudens bewoond, bijvoorbeeld vanwege behoefte aan extra kamers, ruimte voor huisdieren of meer rust.

Verder stelt het artikel dat grondgebonden woningen sneller en goedkoper kunnen worden gebouwd dan appartementencomplexen. Als voorbeeld wordt prefabbouw genoemd, waarbij een woning volgens de tekst in één dag kan worden geplaatst en binnen acht tot tien maanden klaar kan zijn. Appartemententorens vergen daarentegen langdurige voorbereiding, dure funderingen en parkeervoorzieningen en hebben een bouwtijd van twee tot drie jaar. Het aandeel onverkochte nieuwbouwappartementen zou inmiddels 35 procent bedragen, het hoogste niveau sinds 2013.

De auteur wijt vertragingen daarnaast aan stikstofregels, bezwaarprocedures en het kabinetsbeleid om vooral binnenstedelijk te bouwen. Zo zouden in Vogelenzang 72 woningen al twee jaar op uitvoering wachten. Ook worden grote bouwlocaties aangewezen waarvan realisatie volgens het artikel nog tientallen jaren kan duren. Als oplossing pleit het stuk voor soepelere regelgeving, meer bouwgrond aan de stadsranden en ruime nieuwe wijken met eengezinswoningen. De tekst is uitgesproken politiek van toon en bevat tevens meerdere oproepen om een betaald abonnement op de publicerende website te nemen.