Juliette verdient 3800 euro per maand: 'Mensen denken dat je met zo'n salaris nergens op hoeft te letten, maar zo voelt dat niet voor mij'

In dit artikel:

Juliette Lüchinger (32) werkt als keyaccountmanager bij snackbedrijf BitesWeLove en verdient 3.800 euro bruto per maand. In 2022 kocht ze in Amsterdam-Oost een appartement van 60 m² voor 498.000 euro — mogelijk dankzij financiële hulp van haar ouders, aan wie ze maandelijks 200 euro terugbetaalt. Haar vaste lasten (hypotheek, vve, energie, water, gemeentelijke belastingen) lopen samen op tot meer dan 1.500 euro per maand; ongeveer 42 procent van haar inkomen gaat op aan wonen. Dat verklaart waarom ze ondanks een ogenschijnlijk goed salaris geen gevoel van financiële overvloed ervaart in de dure hoofdstad.

Lüchinger houdt haar geldzaken nauwkeurig bij in Excel, onderhandelt actief over haar loon en verdeelt het netto-overgebleven inkomen in specifieke potjes: ze probeert maandelijks 500 euro te sparen en zet 150 euro in via vermogensbeheer. Daarnaast belegt ze soms in goud en schuift regelmatig bedragen tussen betaal- en spaarrekening; ze noemt zichzelf impulsief maar niet roekeloos. Ze overweegt wel eens een huisgenoot om de woonlasten te drukken, maar voorlopig wint de vrijheid van alleen wonen.

Een vaste uitgave waar ze absoluut niet op wil besparen is therapie: circa 150 euro per maand voor ongeveer één sessie per maand. Haar motivatie vat ze samen met een vergelijking die ze gemaakt heeft: “We gaan met z’n allen naar de gym om gezond te blijven, dat moeten we ook voor ons hoofd doen.” Voor haar behoort mentale zorg tot dezelfde prioriteiten als fysieke gezondheid. Verder geeft ze aan niet vaak uit eten te gaan, maar wel regelmatig buiten de deur koffie te halen en af en toe op borrels te verschijnen; op sociale uitgaven bezuinigen vindt ze lastig vanwege de waarde die ze hecht aan vriendschappen.

Wat betreft consumptie kiest ze bewust — veel biologisch vlees, vis en groente bij supermarkten als Albert Heijn en soms Vomar — en rekent gemiddeld 300–600 euro per maand aan boodschappen, afhankelijk van gezelschap. Ze ergert zich aan de strakke “tikkiecultuur” waarin elke cent wordt uitgesplitst en prefereert een losser, beurtelings betaalpatroon zoals ze vanuit Zwitserland kent. Kleine luxe-uitgaven zoals babybotox (120 euro, houdt vier maanden) ziet ze als persoonlijke keuzes die haar blij maken.

Achtergrond: geboren in Zwitserland, verhuisde ze op vijfjarige leeftijd naar Heemstede, studeerde International Tourism Management in Breda en vervolgde studie/werk in Zwitserland. Ze woont al zo’n tien jaar in Amsterdam, deels vanwege familie en sociale netwerk in de stad. Lüchinger pleit verder voor meer openheid over geld: door over inkomsten en uitgaven te praten kunnen mensen van elkaar leren en taboes doorbroken worden — en zij moedigt vooral vrouwen aan vaker over salaris te onderhandelen.

Het verhaal illustreert de combinatie van relatief goed salaris en flinke stedelijke woonkosten, evenals een persoonlijke afweging tussen financiële verstandigheid, welzijnsinvesteringen en sociale levenskwaliteit.