Judith (36) uit Assen zet zich in voor een rolstoelvriendelijke horeca. 'Ben weleens restaurant uitgezet'
In dit artikel:
Judith Hatzmann (36) uit Assen zet zich in om horeca toegankelijker te maken voor rolstoelgebruikers. Ze richtte in 2020 Stichting Toegankelijk Uit Eten op, werkt met twee bestuursleden en test eetcafés en restaurants door het hele land — vooral in het noorden — op rolstoeltoegankelijkheid. Met haar project 'Drempels weg Assen' wil ze van Assen een van de meest toegankelijke gemeenten van Nederland maken.
Hatzmann spreekt uit eigen ervaring: ze heeft limb-girdle spierdystrofie en zit al jaren in een elektrische rolstoel; door verzwakkende ademhalingsspieren is ze 24 uur per dag beademd en mag ze niet alleen zijn. Tijdens rondes in de Assense binnenstad stuit ze op veel hindernissen: opstapjes en hoge drempels bij ingangen, smalle en volle cafés op de Markt bij de kop van de Vaart, en monumentale panden zonder oprijplaat. Kleine ingrepen, zoals een oprijplaatje of een middenpoottafel, zouden volgens haar veel verbeteren; soms is een oplossing al mogelijk voor ongeveer 200 euro.
De stichting publiceert de uitkomsten van bezoeken op een website en gebruikt een checklist waarop ook bezoekers zelf reviews kunnen achterlaten. Horecazaken worden beoordeeld op praktische punten zoals parkeervlak (verhard of grind), aanwezigheid en bruikbaarheid van een invalidentoilet, drempels of trappen bij de entree, tafelconstructie, het toestaan van hulphonden en of personeel mobiel pinnen aan tafel aanbiedt in plaats van een te hoge bar als betaalpunt. Na een bezoek krijgen ondernemers de recensie te zien; de aanpak is feitelijk en oplossingsgericht — geen ‘naming and shaming’, maar juist het benadrukken van positieve verbeterpunten.
Hatzmann signaleert veel onwetendheid bij ondernemers: invalidentoiletten worden soms als opslag gebruikt, of er bestaat een verschil tussen wat telefonisch wordt beloofd en de praktijk bij binnenkomst. Ze deelt voorbeelden van vervelende ervaringen, zoals geweigerd worden in een zaak in Zwolle of moeten improviseren met kartonnen dozen over een drempel. Tegelijkertijd noemt ze ook positieve voorbeelden in Assen: De Poort van Assen, Plein 10, Grandcafé Liff en hotel Van der Valk, die al bewust voorzieningen hebben getroffen.
Aan horecaondernemers geeft ze concrete tips: een goed invalidentoilet, automatische deuren, drempels vervangen door oprijplaten, tafels met een middenpoot, hulphonden toelaten en mobiel pinnen aanbieden. Ze benadrukt dat toegankelijkheid niet alleen een sociale plicht is maar ook economisch voordeel biedt: verhinderen van toegang betekent klanten en omzet mislopen. Haar streven is simpel en doorslaggevend: uitgaan moet voor iedereen mogelijk zijn.