Joris Linssen treedt in de voetsporen van Boeddha

In dit artikel:

In het nieuwe, driedelige seizoen van *Boeddha in de polder* volgt Joris Linssen het levenspad van Boeddha, ruim tweeduizend jaar later en in Nederland. Waar eerdere seizoenen draaiden om uiteenlopende vormen van spiritualiteit, onderzoekt Linssen nu wat Boeddha vandaag zou aantreffen en wat het betekent om zekerheden achter je te laten.

Daarvoor trekt hij op met hulpverleners van HVO Querido in Amsterdam, die dakloze en andere kwetsbare mensen ondersteunen. Hij ontmoet onder anderen Valentino en Jeroen, twee thuisloze mannen die elkaar helpen in de bosjes naast de ringweg. Ook spreekt hij de boeddhistische Emma Slate, die haar bankiersbestaan achter zich liet na een gijzeling in Jakarta. In een volgende aflevering zweert Linssen zijn telefoon af, ondergaat hij een 24-uursretraite en praat hij met rapper Typhoon over burn-outs en bosbaden.

Het programma probeert deze ervaringen in de reis van Boeddha te plaatsen, maar die kapstok past niet altijd vanzelfsprekend. Dat leidt soms tot komische momenten. Toch vormen de drie afleveringen vooral een aanleiding voor aangrijpende verhalen over mensen die ondanks groot leed een manier vinden om verder te leven. Zo vertelt Warren Gregory, in Amsterdam bekend als de ‘Flowerbikeman’, over zijn vrouw Michelle, die mogelijk naar de Verenigde Staten moet terugkeren. Haar situatie roept bij hem gevoelens van schaamte en machteloosheid op.

De kracht van de serie ligt volgens de recensent in Linssens oprechte, onbevangen houding. Hij benadert spiritualiteit zonder ironie en wil werkelijk leren. Dat krijgt extra betekenis omdat hij zelf een overgang doormaakt: na dertig jaar vertrok hij bij KRO-NCRV en stopte zijn band Joris Linssen & Caramba na 23 jaar. Tijdens een kanotocht leert hij van een sigarenplant met pluisjes dat ouderdom en ervaring nieuw leven kunnen voortbrengen. De serie laat vooral zien dat lijden vele gezichten heeft en dat mensen gezien willen worden.