Joost Derks: Zwitserse blues. De frank is te sterk, de inflatie te laag en de centrale bank te zwak

In dit artikel:

Zwitserland dreigt dezelfde patstelling te ervaren als Japan: een te sterke munt, te lage inflatie en een centrale bank met weinig beleidsruimte. Dat schrijft Joost Derks, valutaspecialist bij iBanFirst, in zijn column — een persoonlijke analyse, geen beleggingsadvies.

De sterke Zwitserse frank drukt importprijzen en werkt zo als een stil schild tegen inflatie. Tegelijk zorgt een strak gereguleerde huursector ervoor dat woonlasten niet automatisch meebewegen met prijsstijgingen. Door die combinatie blijft de Zwitserse inflatie rond slechts 0,5%, terwijl de eurozone opliep naar circa 3,0%. Ook de beperkte afhankelijkheid van fossiele brandstoffen — ongeveer 90% van de stroom komt van waterkracht en kernenergie — maakt het land minder gevoelig voor grondstoffen‑schokken.

De vergelijking met Japan is niet exact: de Zwitserse economie groeit wel, maar beide landen worstelen met een sterke munt en een centrale bank die moeilijk extra stimuleringsmiddelen kan inzetten. Meer dan 700 horlogebedrijven, van Rolex tot Patek Philippe, hebben de Zwitserse Nationale Bank aangesproken omdat de sterke frank met name de middenklasse‑segmenten van de export schaadt; horloges vertegenwoordigen 3,7% van de totale exportwaarde.

Half juni staat een belangrijke SNB‑beslissing gepland over de beleidsrente. De vraag is of de bank rente verder onder nul zet om de frank te verzwakken — iets lastiger omdat de munt als veilige haven populair blijft. Geopolitieke ontwikkelingen, zoals een mogelijk akkoord tussen de VS en Iran, zouden die toevluchtstatus kunnen verminderen. Derks waarschuwt dat het nu riskant is om tegen de frank in te zetten.