Jongeren delen verhaal in rapport toeslagenaffaire: schulden en zonder vertrouwen
In dit artikel:
Het rapport Het is niet jouw (studie)schuld, samengesteld door vijf lokale jeugdombudsmannen op basis van het landelijk meldpunt, maakt zichtbaar dat de toeslagenaffaire ook een generatie jongeren structureel heeft geschaad. Meer dan 1.800 jongeren deelden hun ervaringen en schetsen een beeld van opgroeien in armoede, het verliezen van een thuis of uit huis geplaatst worden, en vroegtijdig financieel meedraaien in het huishouden om te overleven.
Jeugdombudsman Stans Goudsmit (Rotterdam‑Rijnmond) benadrukt dat de aandacht tot nu toe vooral naar ouders ging, terwijl kinderen even serieus getroffen zijn. Op dit moment ontvangen alleen ouders en ex‑partners compensatie; jongeren blijven buiten het huidige herstelbeleid. Het rapport toont aan dat veel jongeren DUO‑leningen (studiefinanciering) niet puur voor hun opleiding aangingen, maar ook gebruikten om ouders te ondersteunen. Dat leidde tot grotere studieschulden, uitstel of afbreking van opleidingen en uiteindelijk een lager opleidingsniveau dan potentieel mogelijk was.
Het persoonlijke verhaal van de 30‑jarige Chantal illustreert de patronen: in een groot gezin koos zij haastig een studie om studiefinanciering te verkrijgen, werkte fulltime naast haar opleiding en zag haar bankpas gebruikt worden door haar ouders om rekeningen te betalen. Nog altijd belemmert haar studieschuld het kopen van een huis en remt het haar toekomstplannen af.
Naast materiële schade signaleert het rapport grote psychische gevolgen: chronische stress, laag zelfbeeld en een forse vertrouwensbreuk met de overheid. Jongeren mijden soms terechtstaande toeslagen uit angst voor problemen, wat het rechtsgevoel en kansen op lange termijn ondermijnt en wantrouwen naar volgende generaties kan doorgeven.
Het rapport wordt vanmiddag om 15.00 uur aangeboden aan demissionair staatssecretaris Palmen‑Schlangen en demissionair minister Mous van Onderwijs. De auteurs vragen erkenning voor jongeren, perspectief om studies zonder nieuwe schulden te hervatten en kwijtschelding van de voor hen ontstane schulden — kortom beleidsaanpassingen die het hele gezin, niet alleen de ouders, herstellen.