Jonathan Krispijn had wéér gelijk: De beerput rond 'Project 2029' van kartelpolitica Mona Keijzer wagenwijd opengetrokken

In dit artikel:

Het artikel reageert op de recente aandacht voor de politieke plannen van Mona Keijzer, die onder de naam ‘Project 2029’ een nieuw rechts project zou voorbereiden. Volgens de auteur heeft onderzoeksjournalist Jonathan Krispijn deze ontwikkeling al maanden eerder beschreven in zijn Substack en in De Nationale Agenda Show.

De tekst betoogt dat Project 2029 geen fundamentele breuk met het politieke establishment vormt, maar een gecontroleerd alternatief is om rechtse kiezers aan zich te binden. Keijzer wordt daarbij neergezet als een ervaren bestuurder die eerder actief was voor het CDA en later minister en vicepremier namens de BoerBurgerBeweging werd. Volgens de auteur presenteert zij zich pas na een interne machtsstrijd binnen de BBB als vertegenwoordiger van een vernieuwend rechts geluid.

Als aanwijzing voor de vermeende banden met bestaande politieke netwerken noemt het artikel Jan Zwaan, medeoprichter van Project 2029. Hij werkte voor de BBB en als adviseur van Nicki Pouw-Verweij, maar was eerder IT-coördinator en functionaris gegevensbescherming bij het CDA. De auteur verwijst ook naar zijn betrokkenheid bij de digitale infrastructuur rond de omstreden CDA-lijsttrekkersverkiezing van 2020 tussen Hugo de Jonge en Pieter Omtzigt, zonder deze beschuldigingen verder te onderbouwen.

Een tweede sleutelfiguur is Quinten Pluymaekers, directeur van De Nieuwe Denktank en voormalig medewerker aan Omtzigts boek. Volgens het artikel onderhoudt hij contacten met onder meer CDA-, NSC- en PvdA-kringen. De denktank zou op het stikstofdossier geen volledige beleidsbreuk nastreven, maar slechts technische aanpassingen, zoals rekenkundige ondergrenzen.

Ook journalist Wierd Duk krijgt een belangrijke rol toegeschreven. Hij zou Keijzer al langer als mogelijke leider van rechts promoten en haar in contact hebben gebracht met personen rond Gidi Markuszower. De auteur vermoedt dat hiermee een gematigd ogend, maar beheersbaar alternatief voor radicalere soevereinistische oppositie wordt gecreëerd.

Tot slot bekritiseert het artikel de vermeende pro-NAVO- en pro-Amerikaanse buitenlandkoers van Project 2029. De beweging wordt vergeleken met het Amerikaanse Project 2025, maar volgens de auteur blijft zij op geopolitiek gebied juist binnen de bestaande Atlantische orde. Het stuk eindigt met een oproep om Project 2029 af te wijzen en met meerdere verzoeken om de betreffende mediaorganisatie financieel te steunen.