John Diertens: een man die leven nooit half deed
In dit artikel:
John Diertens (geboren mei 1944) uit Hoogezand stond bekend als een energieke levensgenieter en vakman die zich in talloze rollen thuisvoelde: familieman, voetballer, onderwijzer, gymleraar, bouwvakker en automonteur. Als kind groeide hij op in een muzikaal gezin; het gezin verhuisde in 1948 naar Oude Pekela. Vanaf zijn elfde speelde hij bij voetbalclub Noordster, ontwikkelde zich tot een razendsnelle, technisch begaafde middenvelder en werd zelfs geselecteerd voor het noordelijk en later het Nederlands amateurelftal. Ondanks een aanbieding van GVAV koos hij voor de kweekschool en een carrière in het onderwijs; een knieblessure beëindigde zijn actieve voetbalcarrière.
In 1969 trouwde hij met zijn jeugdliefde Sina; samen kregen ze twee kinderen, Geja en Harke. John werkte jarenlang als meester en later in het speciaal onderwijs, waar zijn kwajongensachtige aanpak goed paste bij de leerlingen. Zijn huis en tuin in Kropswolde (gekocht in 1974) werden het domein van zijn vele hobby’s: hij restaureerde auto’s en motoren, bouwde zelf een garage met een rollerbaan en zelfs een kleine skibaan, hield postduiven, verzamelde meer dan honderd hosta-soorten, speelde basgitaar en haalde diverse diploma’s (onder meer als mollenvanger en molenmachinist).
In januari 2009 begon een omslag: tijdens een autorit merkte zijn vrouw dat de auto “raar” liep; John reageerde: “Dat is niet de motor. Dat is mijn been.” Diagnose: parkinson. De ziekte trof hem hard, maar artsen stelden dat de eerste tien jaar nog goede jaren zouden zijn; John bleef die tijd actief en bleef nieuwe dingen ondernemen, zoals opnieuw een zeilboot en motor aanschaffen. Later kreeg hij drie TIA’s, werd lopen moeilijker en verloor hij geleidelijk zelfstandigheid. Na hun 55-jarig huwelijksjubileum op 6 augustus 2024 verhuisde het paar naar een appartement en een dag later verhuisde John naar verpleeghuis De Burcht in Hoogezand; Sina bezocht hem dagelijks en bleef zijn steun.
In januari 2025 kreeg John een zware longontsteking. Volgens de familie liet hij zich toen los: “Bin der kloar mit”, zei hij en weigerde verdere medicatie; na enkele dagen overleed hij rustig. Zijn nalatenschap is die van een veelzijdig, handen-uit-de-mouwen-man die steeds bleef zoeken naar nieuwe uitdagingen, een verbonden clubman voor Noordster en een toegewijde echtgenoot en opa die zijn kleinkinderen graag meenam op de zitgrasmaaier.