Jip van den Toorn: 'Mijn lievelingsoma spoorde me aan tot vieze tekeningetjes'

In dit artikel:

Jip van den Toorn (32), cartoonist, blikt terug op haar jeugd in Amsterdam en hoe haar liefde voor tekenen ontstond. Als kind zat ze op zondag vaak in café Pacific, waar haar moeder probeerde een dj te versieren; daar vulde ze urenlang bierviltjes met schetsen. Ze maakte al vroeg van alles: boekjes, toneelstukken en zelfs een begin van een roman, waarbij tekst en beeld voor haar even belangrijk waren. Haar oma stimuleerde haar bovendien om ondeugende tekeningen te maken met veel aandacht voor lichamen en uitspraken over seks en ontlasting.

Na de middelbare school probeerde ze het nog als actrice, maar ontdekte al snel dat ze het niet prettig vond om voortdurend bekeken te worden. De kunstacademie leek daarna een logischere keuze, al twijfelde ze eerst of dat wel bij haar paste. Op de open dag van de illustratieopleiding zag ze vooral speelse, humoristische schetsen en wist ze dat ze op haar plek was: tekenen hoefde niet plechtig of elitair te zijn, je mocht er ook gewoon grappen mee maken. De dj uit het café werd uiteindelijk haar tweede vader.