Jimpa onderzoekt relatie van filmmaker met haar queer vader en kind en speelt in Amsterdam: 'Hier hebben generaties queers hun plek gevonden'

In dit artikel:

De Australische regisseur Sophie Hyde laat in *Jimpa* zien hoe drie generaties in een queer familie langs elkaar heen én naar elkaar toe bewegen: grootvader Jim/“Jimpa” (John Lithgow), dochter Hannah (Olivia Colman) en kleinkind Frances (Aud Mason-Hyde), een non-binaire tiener. De film is deels geïnspireerd op Hydes eigen leven, vooral op de complexe band met haar vader, die na zijn coming-out het gezin verliet om zich in te zetten voor homorechten.

Hyde maakte de film niet alleen persoonlijk, maar ook bewust mild van toon: ze wilde vermijden dat conflicten puur voor de dramatische spanningsboog zouden worden opgeklopt. Het verhaal kreeg extra betekenis doordat haar eigen kind Aud meewerkte en zo, via de film, alsnog in gesprek kwam met een generatie queer voorgangers die zij anders niet had leren kennen.

Opvallend is ook de setting: Amsterdam speelt een belangrijke rol als decor en symbolisch toevluchtsoord voor queer cultuur. Volgens Hyde paste de stad beter dan alternatieven als Berlijn, omdat ze in de internationale verbeelding een soort mythische plek is voor lhbtq+-geschiedenis, ook al is de werkelijkheid daar net zo goed weerbarstig. De film is nu te zien in meerdere Nederlandse bioscopen, waaronder Cinecenter, Tuschinski en Het Ketelhuis.