Jezus in The Passion wekt compassie op, maar even zo vaak is zijn messiascomplex ronduit irritant

In dit artikel:

The Parool-rubriek Lips bespreekt vandaag The Passion, dat in zestien jaar is uitgegroeid van omstreden experiment tot vaste waarde op de Nederlandse televisie. Waar het paasverhaal zelf al wonderlijk blijft, viel in het begin van het tv-project vooral de mix op van zendingsdrang en showzucht; aanvankelijk leidde dat tot kritiek en flink wat ironische socialmediacommentaren, maar inmiddels hoort The Passion net zo bij de NPO als het Achtuurjournaal.

De 2026-editie, opgevoerd op de Brink in Dwingeloo, werd als sterk beoordeeld. Musicalster Milan van Waardenburg speelde Jezus en hield zich goed staande in een rol die zowel ontroert als irritatie kan oproepen. Roxeanne Hazes stal de avond als Maria met een zuivere stem en opvallende uitstraling; Boaz Kok (van Goldband) leverde een overtuigende Judas. Astrid Kersseboom fungeerde als verteller en Anita Witzier versloeg het evenement als verslaggever. Bastiaan Ragas was een degelijke Petrus. Muzikaal hoogtepunt was de uitvoering van André Hazes’ "Zeg maar niets meer", ondersteund door een gospelkoor en de vaste muzikale leiding van Erik van Tijn.

Opmerkelijke theaterkeuzes — van een Barabbas in een oranje gevangenispak tot een samenkomst van discipelen in een bowlingcentrum — laten zien hoe het traditionele verhaal wordt vertaald naar eigentijdse tv-entertainment. Met ruim twee miljoen kijkers en spin-offs rond Hemelvaart en Kerstmis blijft The Passion een jaarlijkse publiekstrekker.