Jetten verandert flexibel van partijman naar premier 

In dit artikel:

Nieuw aangetreden minister-president Rob Jetten kreeg zijn eerste grote parlementaire vuurproef tijdens het tweedaagse debat over de regeringsverklaring. Hij trad op als een verbindende leider en groeide volgens meerdere fracties snel in de rol, maar stuitte op felle kritiek uit de hele oppositie. Christenpolitieke partijen reageerden overwegend tevreden, terwijl partijen aan de uitersten van links en rechts teleurgesteld waren.

Een van de scherpste geschillen ging over de AOW: de minderheidscoalitie wil de pensioendatum sneller laten stijgen, maar Jetten gaf aan bereid te zijn die plannen te verzachten — een compromis dat links niet genoeg vindt en dat hij niet helemaal wil terugdraaien. Ook kreeg Jetten verwijten over het migratie- en asielbeleid van PVV-leider Geert Wilders; Jetten bleef rustig en verdedigde het regeringsbeleid. DENK bekritiseerde hem vanwege afwijking van eerdere uitspraken over erkenning van Palestina; Jetten zei nu dat timing van erkenning binnen de coalitie besproken moet worden en dat er geen eenstemmig standpunt is.

Om steun van christelijke partijen te behouden zocht Jetten nadrukkelijk aansluiting bij ChristenUnie en SGP. Hij zegde aan ChristenUnie-leider Mirjam Bikker toe dat ambassades meer aandacht moeten krijgen voor godsdienstvrijheid, en beloofde opnieuw te kijken naar geplande bezuinigingen in de gehandicaptenzorg en naar armoedebestrijding. Op verzoek van SGP-leider Chris Stoffer erkende hij de gemeentelijke vrijheid rond zondagssluiting van winkels, bevestigde aandacht voor beleid om abortussen te voorkomen en nam afstand van het oude D66-standpunt over halvering van de veestapel. Jetten en Stoffer spraken af samen een werkbezoek te brengen aan een boer in Uddel.

Al met al presenteert Jetten zich als schakel in een fragiele minderheidscoalitie (D66, VVD, CDA), zoekend naar compromissen die zowel christelijke zorgen als oppositiekritiek moeten sussen.