Jetten speelt in Brussel de gulle gever met jouw geld: 'Laten we dus een tandje bijzetten' voor Oekraïne

In dit artikel:

Premier Rob Jetten zei donderdag in Brussel, voorafgaand aan de EU-top, dat Europese landen meer geld en wapens aan Oekraïne moeten leveren. Volgens hem blijven veel landen achter en moeten ook de Verenigde Staten en Amerikaanse bedrijven meer bijdragen. Hij noemde de VS een steeds onvoorspelbaardere bondgenoot en bekritiseerde de zogenoemde ‘dieseldeal’ tussen Donald Trump en Vladimir Poetin.

Nederland behoort volgens het ANP al tot de EU-landen die Oekraïne het meest bilateraal steunen. In het coalitieakkoord is voor de periode 2026-2029 jaarlijks ongeveer 3 miljard euro aan militaire steun opgenomen. Om dit jaar dat bedrag te halen, heeft het kabinet al 437 miljoen euro uit 2029 naar voren gehaald. De steun komt volgens de berekening in het artikel neer op ongeveer 165 euro per inwoner per jaar. Daarnaast hebben EU-landen besloten gezamenlijk 90 miljard euro te lenen voor Oekraïne in 2026 en 2027.

Tegelijkertijd staan in Nederland verschillende zorgregelingen onder druk. Het kabinet wil vanaf 2028 de fiscale aftrek voor specifieke zorgkosten schrappen, waaronder uitgaven voor steunzolen, protheses en aanpassingen aan auto’s. Vanaf 2029 zou bovendien een eigen bijdrage voor wijkverpleging worden ingevoerd en huishoudelijke hulp grotendeels uit de Wmo verdwijnen. Het Nibud waarschuwt dat sommige mensen daardoor honderden euro’s per maand kunnen verliezen. Voor compensatie is 350 miljoen euro gereserveerd, maar staatssecretaris Eerenberg heeft volgens het artikel nog geen uitgewerkt plan.

De auteur zet de miljardensteun aan Oekraïne tegenover de veel kleinere compensatiepot voor chronisch zieken en gehandicapten en concludeert dat het kabinet andere prioriteiten stelt. FVD-Kamerlid Ralf Dekker uitte vergelijkbare kritiek en riep op eerst de belangen van Nederlandse burgers te beschermen. De bijdrage heeft daarmee een uitgesproken opiniërende toon en pleit ervoor geen extra geld aan Oekraïne toe te zeggen zolang er geen duidelijk alternatief is voor de zorgaftrek.