JETTEN ONTMASKERD: '10 nieuwe steden'-belofte blijkt leugen! Vlemmix sloopt 'leuke jongen met hockeyvriendje'
In dit artikel:
Tijdens de verkiezingscampagne beloofde D66, onder aanvoering van Rob Jetten, grootschalige woningbouw: tien compleet nieuwe steden, onder meer een IJstad in het Markermeer en nieuwe plekken in de polder. Dat plan werd gepresenteerd als de grote oplossing voor de woningnood. Nu de stemmen zijn geteld en de realiteit in Den Haag weerkeert, is die belofte volgens critici vrijwel van de agenda verdwenen.
Peter Vlemmix van Ongehoord Nederland haalde fel uit: hij noemt Jettens voorstel een puur marketingproduct dat vooral inspeelde op gevoel en imago. Vlemmix en anderen wijzen erop dat experts tijdens de campagne al waarschuwden dat het plan onhaalbaar en onbetaalbaar zou zijn en bovendien grote problemen zou opleveren rond stikstof- en milieuregels. Volgens de kritiek functioneert Jetten als zorgvuldig gepolijst verkoopinstrument: zijn persoonlijke imago — jong, sympathiek en zichtbaar in de media met zijn partner Nicolás Keenan — zou kiezers vergeven wat beleidsmatig niet wordt waargemaakt.
De gevolgen voor woningzoekenden vormen een centraal bezwaar in het stuk: mensen die hoopten op een huis in een van die nieuwe steden blijven op wachtlijsten staan, terwijl schaarse sociale huurwoningen volgens de auteur prioriteit geven aan statushouders. Politieke tegenstanders en commentatoren noemen dit voorbeeld van terugdraaien van verkiezingsbeloftes symptomatisch voor wat zij zien als oppervlakkige politiek: veel retoriek, weinig uitvoering.
Tegelijkertijd gebruikt de publicatie de gelegenheid om een lopende petitie van Gezin in Gevaar te promoten: “Stop Paarse Vrijdag”. Die actie, gericht aan onderwijsminister Robbert Dijkgraaf (in de tekst genoemd als minister Moes, ter aanduiding van uitvoerend optreden), beweert dat scholen met Paarse Vrijdag zouden bijdragen aan wat zij omschrijven als “gender-indoctrinatie” en roept op tot meer aandacht voor rekenen en taal en minder ideologische invloeden in het onderwijs. De petitie en oproep zijn onderdeel van een bredere culturele en politieke strijd over gendereducatie en opvoeding in Nederlandse scholen.
Kortom: de tekst presenteert het afblazen van het ambitieuze stedenbouwkundige voorstel van D66 als voorbeeld van gebroken verkiezingsbeloften en legt dit uit als een combinatie van politieke marketing, praktische onuitvoerbaarheid en ongenoegen over sociale en educatieve ontwikkelingen. De kritiek bevat zowel beleidsmatige bezwaren (kostprijs, stikstof, planbaarheid) als normatieve verwijten over politiek imago en verantwoordelijkheid jegens woningzoekenden en ouders.