Jetten belazert niet alleen zijn kiezers maar ook zichzelf

In dit artikel:

In één week is Rob Jetten volgens de schrijver diep in diskrediet geraakt: hij moest eerst een coalitieakkoord verdedigen dat grotendeels door de VVD lijkt bepaald, en ziet nu dat veel ministers uit het vorige, door de auteur afgeschilderde “Schoof”-kabinet hun plek in zijn ploeg innemen. Opvallende benoemingen: Heinen blijft op Financiën, David van Weel komt terug op Justitie, Sophie Hermans krijgt Volksgezondheid, Vincent Karremans blijft op Economische Zaken, Thierry Aartsen krijgt Werk en Participatie. Daarnaast worden Silvio Erkens en Judith Thielen staatssecretaris op respectievelijk Landbouw en OCW, Eric van der Burg op Binnenlandse Zaken, en Dilan Yesilgöz wordt minister van Defensie. De schrijver suggereert dat veel van deze personen VVD-trouwelingen zijn die eerder comfortabel meedraaiden in het vorige kabinet en nu als een ingespeeld team terugkeren.

De kritiek op Jetten is hard: hij zou een machteloos gezicht zijn achter een kabinet dat feitelijk door de VVD wordt gedomineerd, en wordt zelfs vergeleken met een “roi fainéant” — een ceremoniële vorst zonder echte macht. Er wordt gevreesd dat zijn rol tijdelijk is en dat hij terzijde wordt geschoven zodra hij voor de VVD geen meerwaarde meer heeft. Ook wordt gesteld dat D66-kiezers zich bedrogen kunnen voelen.

Ten slotte waarschuwt de auteur dat het toeslagenschandaal en de affaire rond het Groningse gas niet uit het publieke debat mogen verdwijnen, zeker nu er nog putten openstaan en er omstreden compensaties plaatsvinden (zoals in Friesland). Als extra verwijzing wordt de podcast Het Geheugenpaleis genoemd, die het coalitieakkoord bespreekt.