Jesse Klaver is de Alexander de Savornin Lohman van onze tijd, de wie?

In dit artikel:

Bijna elk dorp of stad heeft een straatnaam naar Alexander de Savornin Lohman (1837–1924). De oud-rechter en langezittende Kamerlid (1878–1921) was in zijn tijd het morele kompas van het parlement: deskundig in staatsrecht, streng gereformeerd en politiek voorzichtig. Hij verenigde zich aanvankelijk met Abraham Kuyper maar brak in 1896 met de Anti-Revolutionaire Partij en richtte de Christelijk Historische Unie op. De Savornin Lohman keerde zich fel tegen het socialisme en wantrouwde algemeen kiesrecht; hij vond politieke spelletjes schadelijk en eiste dat ministers hun plannen formeel aan de Kamer voorlegden zodat die gecontroleerd konden worden.

De schrijver trekt een vergelijking met Jesse Klaver, die onlangs — op een vraag van Sybrand van Haersma Buma — soortgelijk standvastig optrad ten aanzien van een mogelijke minderheidscoalitie van D66, CDA en VVD: het kabinet moet maar eerst concreet komen, dan zal de Kamer oordelen. Die houding, aldus het stuk, weerspiegelt De Savornin Lohmans nadruk op parlementaire controle en principiële verontwaardiging richting kabinetten. Beide mannen tonen volgens de auteur een afkeer van politieke trucjes en beschikken over een vermogen tot “magistrale woede”.

Verder bevat het stuk luchtige observaties over straatnaamgeving (gemeenten willen tegenwoordig korte, goed uitspreekbare namen; herdenkingen mogen pas na vijf jaar overlijden), met een knipoog naar de gedachte dat Klaver ooit ook op een straatnaambordje kan prijken. Afsluitend benadrukt de columnist dat het toeslagenschandaal en de zaak rond het Groningse gasveld niet uit het publieke oog mogen verdwijnen. Er wordt bovendien verwezen naar de podcast Het Geheugenpaleis voor meer politieke-historische context.