Jeroen was doodongelukkig in Zaandam

In dit artikel:

Jeroen Hogenhout (58) groeide op als Amsterdammer, maar verhuisde op driejarige leeftijd met zijn ouders naar Monnickendam. Die buitenwijk voelde nooit als thuis; op zijn achttiende keerde hij terug naar de stad. Na een niet-afgeronde pabo en een losse studententijd vestigde hij zich verschillende malen in Amsterdam, kreeg een relatie, en verhuisde later voor het gezin naar Zaandam toen zijn partner via de woningbouw een ruime, nieuwe flat kon krijgen. In Zaandam werden zonen Cas (1996) en Abel (1998) geboren; in 2003 kocht het gezin een eengezinswoning voor ongeveer €193.000 in een rustige hofjesbuurt.

Na een scheiding in 2009 nam Jeroen het huis over en probeerde hij zich als “Zaankanter” te voelen. Toen hij echter twee weken alleen was, besefte hij dat zijn binding met Zaandam vooral voortkwam uit het feit dat zijn kinderen daar waren opgegroeid. “Ik wilde maar één ding: gewoon terug naar waar ik vandaan kom,” zegt hij over zijn verlangen naar Amsterdam. Heimwee naar de grachten en naar herinneringen aan zijn grootouders dreef hem tot het jarenlang ’s avonds kijken naar YouTube-opnames van onder meer het Prinsengrachtconcert.

In 2017 voelde het moment rijp genoeg en hij meldde zich bij een makelaar. Na twee bezichtigingen viel zijn keuze op een compact appartement van circa 50 m² aan de rand van Bos en Lommer, dicht bij het centrum: hoge plafonds, licht en precies groot genoeg. De woning kostte zo’n drie ton; ze was oppervlakkig opgeknapt (voormalig eigendom van prins Bernhard jr.) maar vertoonde gebreken onder de vloer. Ondanks twijfel over de buurtwaarde vond hij de mensen vriendelijk en voelde hij al snel weer het dagelijkse geluk van “thuis zijn” in Amsterdam.

Jeroen merkt ook dat de stad veranderd is: veiliger en moderner, maar minder ruw en met minder authentiek Amsterdams accent. Toch bleef de terugkeer voor hem jarenlang een bron van voldoening en bevestigde ze dat zijn echte wortels in de stad liggen.