Jeannette Gabay tijdens vrouwenochtend: Stuur groet naar Joodse of Israëlische kennissen
In dit artikel:
Ongeveer zeshonderd vrouwen kwamen dinsdagochtend samen in het kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeente Tricht–Geldermalsen voor een vrouwenochtend georganiseerd door het deputaatschap Israël. Ds. H.E.P. Fortuijn opende de bijeenkomst met het bijbelse tekstgedeelte Jeremia 31:10–17, waarin het beeld van rouwende moeders en de onrust van oorlogssituaties de toon zette voor het thema: vrouw en moeder in oorlogstijd.
Via een videoboodschap sprak Gabay vanuit Israël over haar ervaringen sinds 7 oktober 2023, de dag die het leven in grote delen van het land ingrijpend veranderde. Voor het Reformatorisch Dagblad hield ze een oorlogsdagboek bij en bundelde die reflecties in het boek Thuisfront. Ze schetste de praktische dilemma’s van het dagelijks leven onder sirenes en raketaanvallen: hoe praat je met je kinderen, welke informatie laat je weg, en hoe houd je vertrouwen terwijl je zelf gespannen bent? Persoonlijke verliezen, waaronder de dood van een 19-jarige buurjongen, illustreerden de directe impact; Gabay benadrukte dat “iedereen wel iemand kent die in de oorlog is omgekomen”. Ze zei ook dat rouwverwerking en gezamenlijk doorgaan essentieel zijn voor herstel.
Het programma bevatte een muzikaal intermezzo met vrouwenkoor Chadashah dat Psalm 37 zong. Gabay gaf naast de zware kanten ook voorbeelden van veerkracht: toegenomen regionale samenwerking, technologische ontwikkelingen en een verwachte economische groei. Ze signaleerde verder een opvallende religieuze beweging: in crisistijd zochten veel mensen weer troost in psalmen en geloof.
In een vervolginterview besprak André Diepenbroek, voorlichter bij de Israëlische ambassade in Den Haag, de gevolgen voor zijn werk en de Israëlische samenleving: chaotische omstandigheden na 7 oktober, oorlogsmoeheid, ontwrichting in gezinnen en veel onzekerheid over de toekomst. Zijn oproep aan de aanwezigen was praktisch: informeer je zorgvuldig, toon steun aan Joodse en Israëlische kennissen en instellingen, en zoek concrete vormen van verbondenheid, zoals een kaartje naar de synagoge. De bijeenkomst combineerde rouw en angst met een nadruk op wederzijdse solidariteit en geloofsvertrouwen.