Je staat pal voor mensenrechten, maar dan word je premier

In dit artikel:

Het opiniestuk bekritiseert de premier omdat hij als leider van D66 eerder stelde dat Israël genocide pleegt op Palestijnen en dat Nederland krachtig moest optreden tegen schendingen van mensenrechten en de internationale rechtsorde. Nadat hij premier werd, weigert hij het woord genocide nog te gebruiken en blijft hij weg van een nieuwe demonstratie in Amsterdam, waar volgens de tekst 200.000 mensen meeliepen tegen het Israëlische beleid.

De premier zegt dat zijn nieuwe functie hem tot terughoudendheid verplicht. Volgens hem probeert Nederland wel druk uit te oefenen op Israël, maar is een gezamenlijk Europees en internationaal front effectiever. Ook benadrukt hij dat de coalitiepartijen verschillende opvattingen hebben en elkaar moeten vinden in een gemeenschappelijke basis.

De auteur verwerpt die redenering. Volgens het stuk is de situatie in Gaza al volledig geëscaleerd en leidt het zoeken naar consensus vooral tot passiviteit, voorzichtig overleg en wegkijken. Daarmee zou de premier zijn eerdere morele overtuiging en politieke waarden hebben ingeruild voor coalitiebelang. De slotvraag is namens wie hij handelt: zijn kabinetsgenoten of alle Nederlanders.