Je hoeft geen tonnen te verdienen om de sterren van de hemel te dansen, bewijst Norah (11) uit Emmen. Met hulp van Stichting Leergeld
In dit artikel:
Norah de Klein (11) uit Emmen danst al sinds haar vierde en is nu met haar selectieteam van dertien meisjes van Creative Dance Studio (Coevorden) voor het eerst geselecteerd voor het Europees Kampioenschap van de Dutch Dance Organisation, een driedaags toernooi begin juni in Nijkerk. De kosten voor deelname (vervoer, inschrijvingen, eten en hotel) lopen voor gekwalificeerde teams met ouders en coaches op tot bijna 9.000 euro, waardoor de meiden en hun supporters actief fondsen werven met acties zoals autowassen, flesseninzameling en online crowdfunding; inmiddels is meer dan de helft van het benodigde bedrag binnen.
Moeder Suzanne Visscher (40), alleenstaand en parttime werkzaam als huidspecialist, is trots op Norah: „Als ik kijk waar ze is begonnen en waar ze nu staat, dan ben ik trots dat ze zover is gekomen.” Dansen geeft Norah vreugde en ruimte om emoties te uiten; thuis en in de tuin is ze vaak bezig met oefenen. Omdat de danswereld betaalde uitgaven vraagt — contributies, schoenen, outfits, reiskosten en wedstrijdtickets — ondersteunt Stichting Leergeld Emmen Norah en haar achtjarige broer (voetbal) door contributiekosten te dekken en soms een tegoedbon voor kleding of grotere schoenen te geven. Suzanne zegt dat ze zonder die hulp het sporten van haar kinderen wel had geregeld, maar dat Leergeld het makkelijker maakt: „Het is fijn als je een extraatje hebt dat naar het sporten van de kinderen kan gaan.”
Stichting Leergeld bestaat landelijk dertig jaar en heeft inmiddels 114 lokale stichtingen; Leergeld Emmen en omgeving viert dit jaar zijn twintigjarig bestaan. De lokale tak werd twintig jaar geleden opgezet door Tina Groenhoff (voormalig Esdal College-directeur) omdat veel gezinnen onder de armoedegrens zaten. Leergeld richt zich op gezinnen waarvan het besteedbaar inkomen tot 120 procent boven de bijstandsnorm ligt en biedt steun voor zaken als sport- en cultuurcontributies, fietsen, schoollaptops en -spullen. In de beginjaren lag de nadruk vooral op schoolboeken en excursies; nu werkt de stichting nauw samen met andere armoedebestrijdingsorganisaties (Kinderhulp, Jarige Job, Jeugdfonds Sport & Cultuur, Humanitas, voedselbank e.v.) en organiseert ook losse acties zoals Sinterklaascadeaus.
De vraag naar hulp in Emmen is sterk gestegen: waar Leergeld Emmen in 2009 118 gezinnen met 208 kinderen hielp, waren dat in 2014 333 gezinnen met 612 kinderen en in 2024 al 893 gezinnen met 1.554 kinderen. Vrijwilligers behandelen aanvragen en spreken vaak bij het gezin langs; de financiering komt hoofdzakelijk van sponsoren en serviceclubs. Volgens voorzitter Riekus Ensing is een op de negen kinderen in Zuidoost-Drenthe in armoede opgegroeid en zal dat door inflatie, hoge energiekosten en bezuinigingen op uitkeringen waarschijnlijk toenemen. Ensing waarschuwt dat veel gezinnen nog 'onzichtbaar' zijn, zoals werkende ouders met een minimuminkomen of mensen die financieel krapper kwamen te zitten na een scheiding.
Praktisch voorbeeld: Norahs team zoekt aanvullende sponsoring en heeft al een groenteboer bereid gevonden om fruit te leveren tijdens het EK. Norah zelf is enthousiast en licht gespannen over het toernooi: „Ik vind het wel al een beetje spannend, maar ik heb er zin in.” Suzanne raadt hulporganisaties als Leergeld aan en benadrukt dat er niets is om je voor te schamen als je steun nodig hebt; juist door hulp te accepteren kun je kinderen kansen geven en later anderen helpen.
Kortom: het verhaal van Norah en haar moeder illustreert hoe sport en cultuurontwikkeling voor kinderen in Emmen afhankelijk kunnen zijn van lokale steunorganisaties. Leergeld speelt daarin een groeiende rol door praktische hulp te bieden aan gezinnen die anders moeilijk de kosten van deelname aan sport, cultuur en school kunnen dragen — maar vrijwilligers en nieuwe verwijzingen blijven nodig om ook de meest verborgen gezinnen te bereiken.