Nog altijd te weinig ic-bedden, nu minder dan tijdens coronapandemie

In dit artikel:

De parlementaire enquête naar het coronabeleid brengt het tekort aan ic-bedden opnieuw onder de aandacht. Tijdens de pandemie draaiden de intensive cares op de rand van hun capaciteit; oud-premier Mark Rutte zei dat Nederland daar nog maar net aan ontsnapte en bijna 'code zwart' bereikte. Nu zijn er volgens het ministerie en de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care nog zo'n 850–900 ic-bedden beschikbaar, terwijl de Tweede Kamer na corona een doelstelling van ten minste 1.150 bedden vaststelde.

In het Integraal Zorgakkoord is 35 miljoen euro gereserveerd om die ic-capaciteit op te schalen en in 2024 steunde een Kamermeerderheid het streven naar 1.150 bedden. Twee jaar later is dat doel echter niet gehaald, iets wat PRO-Kamerlid Julian Bushoff onacceptabel noemt: het zou zelfs minder zijn dan vóór de coronaperiode en onvoldoende voor een zwaar griepseizoen.

De belangrijkste belemmering is personeelstekort. SGP-Kamerlid Diederik van Dijk en ex-ic-verpleegkundige René Claassen pleiten voor een flexibele schil van breed opgeleide zorgmedewerkers die in crisissituaties ingezet kunnen worden. Minister Hermans onderzoekt of een wettelijk minimumaantal ic-bedden mogelijk is en laat berekenen hoeveel bedden in praktijk structureel en bij piekbelasting nodig zijn. Hoogleraar-ic-arts Diederik Gommers waarschuwt dat een juridische norm zonder genoeg verpleegkundigen onhaalbaar zou zijn. Ter illustratie keert in het stuk ook het persoonlijke verhaal terug van patiënt Egbert Schutte en zijn intensivist Michael Frank, die elkaar jaren later weer ontmoeten.