Jacques (74) over de conversietherapie die zijn leven tekende
In dit artikel:
“Als het verbod er komt, zal dit mijn hele leven veranderen,” zegt de 74‑jarige Amsterdammer Jacques Zonne, die decennialang strijdt tegen gebedsgenezing en andere vormen van homoconversietherapie. Op 2 juni overhandigt hij samen met andere slachtoffers een petitie aan de Eerste Kamer — bijna achtduizend mensen zetten hun handtekening — met het doel gebedsgenezing te verbieden en strafbaar te maken. De wet kreeg al steun in de Tweede Kamer in september 2025, maar de Eerste Kamer beslist definitief op 9 juni.
Zonne vertelt hoe hij in de vroege jaren zeventig, op zijn 22ste, door de evangelische organisatie Youth for Christ naar De Schuilplaats op de Veluwe werd gestuurd. Op dat centrum werd homoseksualiteit gezien als een aandoening die met therapie en gebed te ‘corrigeren’ viel. Hij beschrijft hoe personeel hem onder druk zette zijn geaardheid te erkennen, hem vervolgens afzonderde, zijn persoonlijke spullen innam en hem langdurig onder religieuze controle hield. Begeleiders legden voortdurend Bijbelteksten voor, bepaalden zijn kleding en drukten hem het beeld van een toekomst met vrouw en kinderen op — een proces dat hij later bestempelt als psychologische manipulatie en gevangenschap. Een zogenoemde succesvolle ‘conversie’ werd afgesloten met een doopfeest.
Zonne raakt na verloop van tijd weer in conflict met zichzelf. Een ontmoeting bij een ander evangelisch hulppunt in Amsterdam, waar een zelfbenoemde ‘genezen’ man toegeeft nog naar mannen te kijken, maakt hem duidelijk dat de therapieën geen echte oplossing boden. Toen personeel later een boekje over homoseksualiteit bij hem vond, werd hij opnieuw teruggezet op de boerderij en onderging hij weer gebedsbehandelingen. Na ongeveer twee jaar vlucht hij en begint in Amsterdam een leven naar eigen keuze. Vanaf 1979 maakte hij zijn verhaal openbaar: lezingen bij het COC, interviews en later bijdragen aan televisieprogramma’s en documentaires.
De jarenlange nasleep liet diepe sporen: na de dood van zijn partner drie jaar geleden raakte Zonne zo wanhopig dat hij de hulplijn 113 belde. Hulp via de Regenboogpraktijk en psychotherapie brachten herstel, maar de schaamte en het schuldgevoel over zijn jarenlange vasthouden door de evangelische centra blijven. Een wettelijk verbod op gebedsgenezing zou voor hem persoonlijke erkenning en verlichting betekenen: eindelijk een juridische bevestiging dat wat hem overkwam onaanvaardbaar was.
Het bericht komt van Hanneloes Pen, die al ruim dertig jaar voor Het Parool schrijft over Amsterdammers in de knel. De zaak van Zonne sluit aan bij bredere debatten over de schadelijkheid van conversietherapieën en internationale tendensen om dergelijke praktijken te verbieden en strafbaar te stellen. De Eerste Kamerstemming op 9 juni zal bepalen of Nederland ook gebedsgenezing van homo’s expliciet uit het openbare leven en de zorgpraktijk wil weren.