Jacinda Ardern is in alles de anti-Trump - en nog geestig ook

In dit artikel:

De documentaire *Jacinda Ardern, Prime Minister* schetst een warm maar ook pijnlijk portret van de Nieuw-Zeelandse oud-premier Jacinda Ardern, die van 2017 tot 2023 regeerde. De film, mede gemaakt door haar partner Clarke Gayford, volgt haar opkomst, haar politieke successen en de tol die het premierschap haar en haar gezin eiste.

Ardern komt naar voren als een uitzonderlijke politicus die leiderschap koppelde aan empathie, vriendelijkheid en morele helderheid. In haar eerste 100 dagen voerde ze beleid in tegen olie- en gaswinning op zee, voor huurders, betaald ouderschapsverlof en tegen kinderarmoede. Ook schafte haar regering oude abortuswetten af. Tijdens de coronapandemie koos ze voor een harde aanpak, maar ze bleef tegelijk oog houden voor de gevolgen voor kinderen en slachtoffers van huiselijk geweld.

Het meest indringende deel gaat over de aanslag op twee moskeeën in Christchurch in 2019, waarbij 51 mensen omkwamen. Ardern reageerde zichtbaar aangeslagen en toonde zich daarna vastberaden in haar steun aan de moslimgemeenschap. Onder haar leiderschap kwam er ook een verbod op aanvalswapens en werden tienduizenden wapens ingeleverd.

De documentaire laat daarnaast zien hoe zwaar de combinatie van macht, crises en populistische haatcampagnes op Ardern drukte. Uiteindelijk raakte ze uitgeput en stapte ze eerder dan gepland op. De film eindigt met een beeld van gemiste rust en heimwee, maar ook met bewondering voor een politica die leiderschap als morele plicht zag.