'Ja, ik discrimineer als het gaat om de islam'

In dit artikel:

Een columnist bekent dat nieuwjaarswensen hem tegenstaan: de verplichte groet bij het begin van het jaar voelt als een leeg ritueel. Hij merkt dat we zulke zinloze zinnen vooral gebruiken op momenten waarop we eigenlijk niets zinnigs te zeggen hebben — bij een condoleance, of wanneer je de buren op straat tegenkomt en geen gesprek wilt voeren. Door die automatisme te gebruiken, vermijden mensen echte communicatie; volgens de schrijver dient het merendeel van onze taal meer om ongemak weg te nemen dan om inhoud over te brengen. De bijdrage reflecteert op de sociale functie van beleefdheidsfrasen: ze zijn betekenisarm maar ook onschadelijk, een manier om contact te markeren zonder echte woorden. Als extra context: taalkundigen en sociologen noemen dit soort uitdrukkingen vaak “phatic” communicatie — bedoeld om sociale banden te onderhouden in plaats van informatie over te brengen.