Israëlische uitbreiding van gezag op Westoever is nieuwe stap richting annexatie
In dit artikel:
Het Israëlische kabinet van premier Benjamin Netanyahu heeft besloten zijn greep op de bezette Westelijke Jordaanoever fors te versterken en het vestigen van kolonisten daar juridisch te vergemakkelijken — een reeks stappen die neigen naar definitieve annexatie. Geleidelijk, via nieuwe wettelijke regelingen, wil de regering invloed uitbreiden ook in delen van de Westoever die volgens het Oslo II-akkoord (1995) deels of volledig onder Palestijns bestuur vallen. Oslo II verdeelt het gebied in A (Palestijns bestuur), B (Palestijns civiel bestuur, Israëlisch militair gezag) en C (bijna twee derde onder volledig Israëlisch militair en civiel gezag); de nieuwe maatregelen zetten vooral de positie van A en B onder druk.
Eerder nam het Israëlische veiligheidskabinet al een besluit om Israël meer zeggenschap te geven in A en B, onder andere over religieuze en archeologische plekken, afvalverwerking en waterbronnen. Nu maakt het kabinet het mogelijk om grote, niet officieel geregistreerde landpercelen als staatsgrond te beschouwen. Zodra Israël een registratieprocedure opstart, rust de bewijslast van eigendom op de (Palestijnse) claimanten, wat in de praktijk vaak moeilijk is. Zulke stukken kunnen vervolgens door Israël worden 'ontwikkeld', wat in de praktijk neerkomt op het stichten van nieuwe nederzettingen; daar is circa 66 miljoen euro voor uitgetrokken en uitvoering komt in handen van Israëlische ministeries en instanties.
De maatregelen versterken het gezag van extreemrechtse ministers die de Westoever consequent benoemen met de bijbelse termen Judea en Samaria, en ondermijnen zo het gezag van de Palestijnse Autoriteit en de kansen op een onafhankelijke Palestijnse staat. De Palestijnse Autoriteit veroordeelt de besluiten als een de facto annexatie en een begin van annexatieplannen om de bezetting via illegale nederzettingen te verdiepen.
Ook internationaal is er kritiek: onder meer Nederland, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk hebben hun veroordeling geuit. Binnen Israël waarschuwen vredesgroepen zoals Vrede Nu dat de regering internationale verdragen schendt, de vrede schaadt en feitelijk de Westoever annexeert; zij zien bovendien een regering die, in plaats van Hamas uit te schakelen, de Palestijnse Autoriteit verzwakt. In de praktijk gaat de uitbreiding van kolonisatie vaak gepaard met geweld en verdrijving van Palestijnse bewoners, veelal zonder ingrijpen van het Israëlische leger — een fenomeen dat de menselijke en politieke spanningen in het gebied verder vergroot.