Israël wil bufferzone in Libanon, maar is dat de oplossing?

woensdag, 18 maart 2026 (09:52) - Reformatorisch Dagblad

In dit artikel:

Israël wil in het zuiden van Libanon een bufferzone instellen om Hezbollah terug te dringen, nadat het conflict tussen beide partijen is geëscaleerd. Volgens het artikel mengde de door Iran gesteunde sjiitische beweging zich in de strijd nadat Israël naar verluidt de Iraanse Opperste Leider Ali Khamenei had uitgeschakeld. Hezbollah vuurde tientallen raketten af; Israël begon aanvankelijk met luchtaanvallen en is inmiddels een grondoffensief begonnen dat de komende tijd wordt uitgebreid. Doel is Hezbollah zover te verzwakken dat de machtsbalans en afschrikking weer in Israëls voordeel kantelen.

Het vertrekpunt van de eis tot terugtrekking ligt al in VN-resolutie 1701 van na de Libanonoorlog van 2006: Hezbollah zou zich moeten terugtrekken ten noorden van de Litani en zijn wapens inleveren. Dat is nooit gebeurd. Iran bleef de groepering bewapenen en het Libanese leger is niet toereikend om tegen de goedgetrainde en zwaarbewapende strijders op te treden. Tegelijkertijd is de binnenlandse steun voor Hezbollah in Libanon fors gedaald; veel Libanezen zijn het beu dat het land telkens wordt meegesleurd in botsingen met Israël, met zware schade aan infrastructuur en economie tot gevolg.

De Libanese regering lijkt niet in staat — en mogelijk ook niet bereid — effectief tegen Hezbollah op te treden, wat de vrees oproept voor een terugval in burgeroorlog zoals in 1975–1990. Voor Israël is ontwapening van Hezbollah alleen mogelijk met een volledige bezetting van Libanon, inclusief Beiroet en de Bekaavallei, iets wat Jeruzalem niet wil. Daarom overweegt het leger een bufferzone: deze biedt vooral bescherming tegen antitankwapens die vaak werden gebruikt, maar houdt middellangeafstandsraketten niet tegen.

Een dergelijke strook brengt grote logistieke en personele uitdagingen met zich mee. Het te bezetten gebied is groter dan de Gazastrook en doet Israël denken aan zijn eerder bezette bufferzone tot 2000, die uiteindelijk op verzet stuitte. Er bestaat daardoor een reëel risico dat lokale tegenstand de positie van Hezbollah, die intern aan krediet heeft ingeboet, paradoxaal genoeg weer kan versterken.