Israël en het aanwakkeren van haat tegen moslims

In dit artikel:

De auteur betoogt dat de oorlog en het geweld in Gaza sinds oktober 2023 veel mensen kritischer hebben gemaakt over Israël en het zionisme. Volgens hem is daardoor het lang dominante westerse verhaal over Israël en Palestina gaan wankelen. Hij stelt dat steun voor Israël vaak samengaat met islamofobie en dat Israël en rechtse, anti-islamitische politieke bewegingen elkaar wederzijds legitimeren. Als voorbeeld noemt hij de steun van Geert Wilders voor Benjamin Netanyahu en de samenwerking tussen Israël en extreemrechtse kringen.

Tegelijkertijd waarschuwt de auteur dat deze verschuiving in de publieke opinie nog niet betekent dat het Nederlandse beleid wezenlijk is veranderd. Zo liep premier Rob Jetten volgens hem tijdens de verkiezingscampagne mee met een Rode Lijn-demonstratie in Amsterdam, terwijl zijn beleid tegenover Israël weinig zou afwijken van dat van eerdere kabinetten. De auteur ziet de groeiende protestbeweging wel als bewijs dat steun voor Palestijnse rechten inmiddels de politieke mainstream heeft bereikt.

Ook in de Verenigde Staten ziet hij tekenen van verandering. Hij verwijst naar de Democratische voorverkiezing voor een Senaatszetel in Michigan, waar Abdul El-Sayed, de islamitische zoon van Egyptische migranten, volgens het artikel won ondanks een financiële bijdrage van bijna 30 miljoen dollar van de pro-Israëlische lobbyorganisatie AIPAC aan de verkiezingsstrijd.

De auteur verwacht dat pro-Israëlische organisaties en hun bondgenoten harder zullen reageren naarmate zij steun verliezen. Daarom roept hij mensenrechtenorganisaties en activisten op waakzaam te blijven. Bewustwording en een nieuw publiek verhaal over Palestina zijn volgens hem niet genoeg: solidariteit moet worden omgezet in blijvende, praktische projecten en organisatie. Hij pleit voor een politiek gebaseerd op mensenrechten, vrijheid, zelfbeschikking en gelijkheid, en spoort lezers aan zich actief voor Palestina in te zetten.