Isa werd door hevige slaapproblemen bang voor de nacht: 'Alsof ik levend begraven was'

In dit artikel:

Isa (naam gefingeerd) raakte begin 2022 in een neerwaartse spiraal van slapeloosheid en angst, nadat een kranteninterview over een man die bijna niet meer sliep haar bang maakte. De spanningen begonnen al op het werk: ze was net coördinator, voelde zich onderbetaald en onbenut, en werkte in taken die haar niet pasten. Dat zette de deur open voor een burn-out die zij eerst niet herkende.

Tijdens een vakantie naar Noorwegen, Denemarken en Hamburg escaleerden de slaapproblemen: nachten vol zweten, hartkloppingen en paniekaanvallen, gevolgd door dagen van gespannen wachten op de avond. Thuis verergerde de angst; ze vermeed haar gezin ’s nachts, belde hyperventilerend met familie of vrienden en verloor het vertrouwen in haar lichaam. De wissel tussen extreem weinig en juist heel veel slapen maakte haar onzeker en deed haar denken dat ze een mislukking was. Ook vreesde ze dat haar onvermogen als moeder tot melding bij instanties zou leiden.

Na ziekmelding en gesprekken met een psycholoog bleek dat ze een burn-out had. Ze volgde lichaamsgerichte therapie, cognitieve gedragstherapie, slaapcoaching, yoga en meditatie. Een vaste slaaproutine gaf houvast, en ze besloot geen slaappillen te gebruiken uit angst voor verslaving. Belangrijk waren de steun van haar man en moeder en haar beslissing tot acceptatie: rust nemen en niet zoeken naar snelle oplossingen.

Na ongeveer een jaar keerde ze volledig terug naar werk, maar in een aangepaste, creatievere rol en met minder uren. Ze leert nu signalen van haar lichaam serieus te nemen en grenzen te stellen. Haar ervaring leert haar ook dat de moderne druk om elke nacht precies acht uur te scoren — vaak gemonitord met smartwatches — extra stress kan veroorzaken. Haar boodschap: er is hoop, en de nacht is ook gewoon onderdeel van het leven.