Is NAVO-baas Rutte de 'Trump-fluisteraar'? "Ik denk dat we zijn rol niet moeten overdrijven"
In dit artikel:
Tijdens het World Economic Forum in Davos bevestigde een kort gesprek tussen NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte en president Donald Trump het beeld van Rutte als de Nederlandse politicus die Trump weet te paaien. Nadat de Finse president Alexander Stubb Rutte tijdens een panelgrap aanwees als de man die spanningen kon laten afnemen, meldde Trump enkele uren later dat hij afziet van nieuwe importheffingen tegen Europese landen en dat er een “raamwerk” is voor een toekomstige overeenkomst over Groenland. Wat precies is afgesproken blijft onduidelijk, maar de directe onrust tussen Washington en Europa klaarde vooralsnog op.
De pers reageerde uitbundig: binnenlands werd Rutte geportretteerd als ‘held van Davos’, internationaal kreeg hij lof als bruggenbouwer richting een voor velen moeilijk bereikbare Amerikaanse president. Het imago van “Trump-fluisteraar” gaat terug tot Ruttes jaren als Nederlandse premier, waarin hij tijdens Trumps eerste ambtstermijn meerdere keren het Witte Huis bezocht en volgens Trump uitgroeide tot een bondgenoot. In 2024 kreeg Rutte met Amerikaanse instemming de baan als NAVO-secretaris-generaal.
Rutte volgt een duidelijke tactiek: lof en persoonlijke benadering richting Trump om concrete resultaten te boeken. Dat leverde hem ook kritiek op—waarnemers noemen zijn stijl slijmerig of vernederend—zeker nadat privéberichten en publieke uitlatingen, zoals het gebruik van intieme aanspreektitels, de woede van tegenstanders aanwakkerden. Politiek journalist Petra De Koning wijst erop dat Rutte al jarenlang extreem flexibel opereert; hij kan zich klein maken wanneer dat leidt tot resultaat en heeft ervaring met coalities en compromissen.
Sommigen relativeren echter de invloed van Rutte alleen. Laurien Crump (internationale politiek) merkt op dat de dreiging van Europese handelsmaatregelen Trump mogelijk eerst onder druk zette; Rutte zou vervolgens vooral de mogelijkheid hebben gecreëerd voor Trump om met behoud van gezichtsverlies terug te trekken. Zelf houdt Rutte vast aan zijn aanpak: in interviews benadrukt hij geregeld begrip voor Trumps positie en noemt hij de Amerikaanse president een belangrijke leider.
Kortom: de ontmoeting in Davos versterkte Ruttes reputatie als bemiddelaar tussen Europa en Trump-Amerika, maar het debat blijft of die persoonlijke stijl nodig of wenselijk is — en hoeveel van de kentering in het trans-Atlantische beleid daadwerkelijk aan Rutte toe te schrijven is.