Is klassieke muziek passé? Minions op de Olympische Winterspelen

In dit artikel:

Een kür is een samenhangende reeks kunstschaatselementen op muziek; de gekozen soundtrack bepaalt niet alleen de stemming, maar ook de opbouw en timing van sprongen en choreografie. De keuze van de Spaanse schaatser Tomas‑Llorenc Guarino Sabate om tijdens de Winterspelen 2026 op muziek uit The Minions te schaatsen kreeg wereldwijd aandacht, mede omdat er onzekerheid ontstond over het verkrijgen van gebruiksrechten.

Historisch lag de focus lange tijd op klassieke muziek: bij de Olympische debuutwedstrijden van het kunstschaatsen in 1908 was zang zelfs verboden door de internationale bond. Klassieke werken zoals Ravels Boléro of Stravinsky’s Vuurvogel bieden bovendien een heldere spanningsopbouw (herhaling, crescendo, climax) die zich goed laat omzetten in sportieve hoogtepunten; bovendien zijn veel van die composities rechtenvrij.

Sinds 2014 zijn nummers met zang toegestaan, waardoor pop- en filmtracks steeds vaker verschijnen naast traditionele stukken — maar klassieke soundtracks blijven populair, zoals te zien was bij de kür van de Japanner Shun Sato op Vuurvogel-muziek. Kortom: ongeacht genre blijft muziek bepalend voor de sfeer en structuur van een kür, terwijl licenties en artistieke keuzes de moderne repertoiremix mede vormgeven.