Ironie is een gevangenis. Schrijver P.F. Thomése stelt zich de vraag: kun je eruit ontsnappen?

In dit artikel:

P.F. Thomése onderzoekt de mogelijkheid van oprechtheid als alternatief voor de dominante ironische houding. Aan de hand van lectuur van David Foster Wallace en Gustave Flaubert komt hij tot de stelling dat opzettelijk nastreven van echtheid juist onoprecht maakt: wie bewust probeert ‘oprecht’ te zijn, verliest de noodzakelijke spontaniteit en geloofwaardigheid. Thomése plaatst die bedenking tegen de achtergrond van een cultuur waarin stijl en afstandelijkheid vaak de overhand hebben, en suggereert dat échte oprechtheid alleen werkt wanneer ze niet als strategie wordt gehanteerd.