In zijn oudjaarsconference zoekt Peter Pannekoek naar hoop en licht: alles beter dan met Elon Musk naar Mars
In dit artikel:
Peter Pannekoek (39) presenteert zijn tweede oudejaarsconference Perspectief vanaf een Marsdecor: rode blokken en een onheilspellend maar fraai decor waarin hij de belofte uitspreekt de avond met hoop te willen afsluiten. In plaats van een opsomming van het nieuwsjaar kiest hij voor thematische scherpte en persoonlijke reflectie: hij wisselt lichtvoetige observaties af met indringende ernst en houdt zichzelf zichtbaar verantwoordelijk, waardoor zijn kritiek minder prekerig overkomt.
Een terugkerend onderwerp is de veiligheid en positie van vrouwen. Pannekoek beschrijft met humor de ongemakkelijke, alledaagse situaties waarin mannen en vrouwen elkaar ontmoeten — en zet die kanteling naar tragische voorbeelden, zoals de openlijke verkrachting op Koningsdag. Zijn eigen bekentenis dat hij die beelden aanvankelijk niet onmiddellijk als verkrachting herkende, gebruikt hij om het publiek aan te sporen tot eerlijker zelfonderzoek. Volgens hem is dat offer — de bereidheid jezelf kritisch te zien — essentieel voor verandering.
Hij is scherp richting politieke en maatschappelijke reacties die misdrijven exploiteren voor xenofobe boodschappen en wijst op dubbele standaarden rondom partijen die vrouwen uitsluiten. Ook belicht hij persoonlijke hypocrisie: hij relativeert zijn eigen gedrag, bijvoorbeeld rond drugsconsumptie, en spreekt zijn afkeer uit over misstanden in het bedrijfsleven — van de sluwe praktijken van Bolle Jos tot de zelfzucht van de eigenaar van Basic-Fit, die hij zelfs oproept te boycotten.
De Marsmetafoor werkt niet altijd subtiel — sommige scenes voelen hoogdravend — maar geven tegelijk afstand voor reflectie: vluchten naar een andere planeet lost het probleem niet op zolang de mens niet verandert. Pannekoek sluit af met een hoopvolle inzet dat verandering mogelijk is, waarbij hij de illusie van miljardairs die redding in ruimtevaart zien, fel relativeert.
Kortom: Perspectief is een oudejaarsconference die keuzes maakt — weinig nieuwsfeiten, veel morele scherpte — en die de kijker uitdaagt tot eerlijkheid en actie, met een mix van humor, zelfkritiek en politieke doordenking.