In Trouw krijgt Wilders de schuld van boze moslimjongeren, en moet de Nederlander zich maar aanpassen aan zijn eigen stad

In dit artikel:

Een opiniërende tekst bespreekt een essay van Lotfi el Hamidi dat donderdag in Trouw verscheen. El Hamidi, voormalig chef opinie van NRC en nu verbonden aan De Groene Amsterdammer, schreef het stuk voor een serie over de Nederlandse identiteit, in aanloop naar de tentoonstelling *Dag Nederland* in het Nederlands Fotomuseum op 11 december.

In zijn essay verwerpt El Hamidi bekende opvattingen dat de multiculturele samenleving is mislukt en dat Nederlanders hun eigen land niet meer herkennen. Hoewel hij de oververtegenwoordiging van kinderen van migranten in misdaadcijfers benoemt, noemt hij de zorgen daarover volgens de tekst vooral paniek. Ook stelt hij dat politici als Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders, door hun kritiek op de islam, juist meer jonge moslims naar de moskee zouden hebben gedreven. Jonge moslims moeten volgens hem de ruimte krijgen om te experimenteren en fouten te maken, net als witte jongeren.

Daarnaast schrijft El Hamidi dat grote steden inmiddels voor meer dan de helft uit migranten en hun nazaten bestaan. Volgens hem sluiten vooral witte Nederlanders zich daarvan af. Zij zouden zich moeten aanpassen aan de nieuwe werkelijkheid, bijvoorbeeld door andere talen en culturen beter te leren kennen, in plaats van te klagen over een vermeende parallelle samenleving. Critici zoals Wierd Duk verwijt hij een guur-rechtse en alarmistische houding.

De auteur van de aangeleverde tekst is het daar nadrukkelijk niet mee eens. Die vindt dat El Hamidi de verantwoordelijkheid voor integratie eenzijdig bij de bestaande Nederlandse bevolking legt, terwijl eerder juist werd benadrukt dat integratie van twee kanten moest komen. Ook wordt Trouw verweten het essay prominent te hebben gebracht zonder een tegengeluid van bijvoorbeeld bewoners uit wijken als Osdorp of de Schilderswijk. De tekst verdedigt het standpunt dat nieuwkomers zich aan Nederland behoren aan te passen en dat zorgen over veranderingen in de eigen buurt niet automatisch extreemrechts of paniekzaaierij zijn.