In 'The President's Cake' moet een meisje (9) een taart bakken voor Saddam Hoessein: 'Irak was in die vroege jaren negentig een zwart gat'
In dit artikel:
De film The President’s Cake van de Irakese regisseur Hasan Hadi belicht het dagelijkse leven onder het bewind van Saddam Hoessein aan de hand van een klein maar beladen voorval: het negenjarige meisje Lamia dat in de klas wordt aangewezen om voor de verjaardag van de president een taart te bakken, en voor wie het verkrijgen van ingrediënten in tijden van sancties en schaarste gevaarlijke consequenties kan hebben. Hadi baseert de scène gedeeltelijk op eigen herinneringen; als kind maakte hij zelf soortgelijke opdrachten mee en zag hij hoe kleine mislukkingen grote gevolgen konden hebben.
Het drama speelt zich af in de vroege jaren negentig, toen Irak door internationale sancties afgesneden raakte van de buitenwereld. Hadi benadrukt dat zijn film niet als politiek pamflet bedoeld is, maar als een menselijk verhaal dat universele reacties op druk en angst toont. De film won de Caméra d’or voor beste debuut binnen het Cannes-programma Quinzaine des cinéastes, en claimt volgens de maker een uniek perspectief op een periode die vaak vergeten of onbekend is.
Opnames vonden volledig in Irak plaats, wat zowel logistieke uitdagingen (ontbreken van een filmindustrie, moeilijkheid om voertuigen, rekwisieten en specifieke lenshardware te krijgen) als voordelen bracht (weinig beperkingen, vriendelijke buurtbewoners en gratis filmlocaties). Hadi castte grotendeels niet-professionele acteurs omdat hij hun authenticiteit en emotionele openheid zocht; zij kregen bewust alleen hun eigen scènes te zien om spontane, natuurlijke reacties te behouden. In plaats van klassieke repetities koos hij voor samen delen van herinneringen, spel en dans om vertrouwen te kweken. Zijn twee basisregels op set: blijf in scène tot ‘cut’ en je kunt niets fout doen — geen straffen, geen schoolse hiërarchie.
Visueel speelt de keuze voor de Mesopotamische moerassen een grote rol: de sprookjesachtige rietwoningen en bootjes contrasteren met de harde realiteit van het verhaal en dragen een symbolische lading. Hadi ziet de moerassen als de wieg van de beschaving en een metafoor voor veerkracht — een landschap dat Saddam probeerde te vernietigen maar dat na zijn val gedeeltelijk herstelde.
The President’s Cake wil vooral empathie wekken voor gewone mensen die onder autoritair gezag proberen te overleven. De film draait momenteel in verschillende Nederlandse bioscopen, waaronder Cinecenter, Cinema de Vlugt, Eye, Filmhallen, Het Ketelhuis, Kriterion, Studio/K en The Movies.