In sommige dorpen stem je op een gemeente waar je eigenlijk niks mee hebt. 'Het lijkt wel alsof men ons vergeet'

maandag, 9 maart 2026 (07:28) - Dagblad van het Noorden

In dit artikel:

DVHN bezocht twee grenslocaties in Groningen om te laten zien hoe inwoners zich weleens vervreemd voelen van de gemeente waarop ze moeten stemmen. In Garnwerd (nu onderdeel van Westerkwartier) en wijk Ter Borch in Eelderwolde (gemeente Tynaarlo) komt dat gevoel sterk naar voren: bewoners richten hun dagelijkse leven op dorpen of de stad aan de andere kant van de grens en ervaren weinig binding of invloed binnen hun formele gemeente.

In Garnwerd, dat na de herindeling van 2019 bij Westerkwartier kwam te horen in plaats van bij het nabijgelegen Winsum/Het Hogeland, klinken frustraties over langere afstanden naar voorzieningen zoals het gemeentehuis en de milieustraat. Langjarige bewoners als Bob de Pauw (70) en Pieter van Dijk (81) zeggen dat de dorpsgemeenschap zich meer tot Winsum voelt aangetrokken; beslissingen vanuit Westerkwartier blijken volgens hen soms slecht afgestemd op lokale behoeften. Concrete knelpunten zijn het moeizaam van de grond komen van een multifunctioneel centrum in de school, trage reparatie van bruggen en matig groenonderhoud dat veiligheids- en speelproblemen veroorzaakt.

In Ter Borch — een welvarende uitloper van Tynaarlo naast de stad Groningen — speelt de omgekeerde onvrede: stedse bewoners voelen zich meer Groningenaar dan Tynaarloner en missen zeggenschap over beslissingen die hun buurt beïnvloeden. Controverses in de wijk omvatten de plaatsing van een supermarkt vlak bij basisscholen en vooral het plan van Tynaarlo om een asielzoekerscentrum op het bedrijventerrein van Ter Borch te vestigen, waar zowel lokale inwoners als bewoners van Hoogkerk protesteren. Veel wijkbewoners vinden dat Groningen en Tynaarlo beter moeten samenwerken bij grensoverschrijdende dossiers.

De voorbeelden uit Garnwerd en Ter Borch illustreren een breder verschijnsel in de provincie: dorpen aan gemeentegrenzen oriënteren zich vaak op voorzieningen buiten hun bestuurlijke grenzen (Nieuw-Buinen richting Stadskanaal, Eexterveen naar Veendam, Harkstede naar Groningen), wat spanningen, ontevredenheid en een gevoel van democratisch gemis kan veroorzaken. De reportage suggereert dat betere afstemming tussen gemeenten en meer aandacht voor grensdorpen nodig is om die kloof te dichten.