In onderhandelingen met Iran is Israël bewust naar de zijlijn gedirigeerd

In dit artikel:

Israël speelt geen directe rol in de onderhandelingen in het Zwitserse Luzern over een mogelijk akkoord met Iran, terwijl die gesprekken juist grote gevolgen kunnen hebben voor de Joodse staat. Zondag zaten delegaties uit de Verenigde Staten, Iran, Qatar en Pakistan om tafel over een intentieverklaring die moet uitmonden in een einde aan de oorlog tussen Iran, Amerika en Israël. De afspraken zouden ook voor Israëls bondgenoten bindend zijn, wat in Jeruzalem zorgen oproept over de ruimte voor een eigen koers.

Premier Benjamin Netanyahu heeft zich nadrukkelijk van het overleg gedistantieerd. Israël vreest dat een deal te weinig garanties biedt voor zijn veiligheid, omdat de kern van zijn oorlogsdoelen — het uitschakelen van het Iraanse nucleaire programma en het raketarsenaal, en het verzwakken van het regime — nog niet is bereikt. Tegelijk zet Washington Israël onder druk om de onderhandelingen niet te saboteren, terwijl Iran het geweld in Libanon en de dreiging van sluiting van de Straat van Hormuz inzet om invloed uit te oefenen.

De Amerikaanse vicepresident JD Vance noemde Israël bij de opening niet eens, wat in Jeruzalem het gevoel versterkt dat het op afstand wordt gehouden terwijl zijn belangrijkste bondgenoot met Teheran onderhandelt. Volgens de auteur kan een definitief akkoord de Iraanse dreiging voor Israël niet wegnemen; mogelijk krijgt Iran juist economische lucht. Tegelijk zou Israëls afwezigheid op de onderhandelingstafel ook betekenen dat het meer vrijheid houdt om zelf op nieuwe dreigingen te reageren. De kernvraag blijft daarom of Israël in een later stadium nog voldoende steun krijgt als het er alleen voor komt te staan.